கொந்தளிக்கும் பங்குச்சந்தைகள் – Turbulence of stock Markets ( காரணங்களும் ஷரியா விதிமுறைகளும்) - இறுதிப்பகுதி

பங்குச்சந்தைகள் தொடர்பான ஷரியாவின் விதிமுறைகள் :

PLC எனப்படும் பொதுத்துறை நிறுவன அமைப்பில் ஒரு நிறுவனம் வரையறைக்கு உட்பட்ட பொறுப்பு (limited liabilities) என்ற தனித்துவ அம்சத்தைப் பெற்றுக்கொள்கிறது, நிறுவனம் நஷ்டத்தை அடையும் பட்சத்தில் இந்த தனித்தன்மையின் மூலமாக அந்த நிறுவன முதலாளிகள் கடன் சுமையில் அகப்பட்டுக் கொள்ளாமல் பாதுகாப்பு பெற்றுக் கொள்கின்றனர், இத்தகைய நிறுவனங்களுக்கு கடன் வழங்கியவர்களும் அதன் பங்குகளில் முதலீடு செய்தவர்களும் நிறுவன முதலாளியிடமிருந்து தாங்கள் கொடுத்த கடன் தொகையையோ அல்லது முதலீடு செய்த பணத்தையோ அல்லது எந்தவிதமான நஷ்டயீட்டையோ பெற்றுக் கொள்ள முடியாது. அந்த முதலாளிக்கு எவ்வளவு அதிகமான சொத்துக்கள் இருந்தபோதும் சரியேõ நிறுவனத்தில் எஞ்சியுள்ள சொத்துக்களிலிருந்து கிடைக்கும் சிறிய தொகையை பெற்றுக் கொள்வதைத் தவிர சட்டரீதியாக வேறுவழி இல்லை, ஒவ்வொரு அம்சத்திலும் இது ஷரியாவிற்கு முரண்பாடாக இருக்கிறது, கடன் கொடுத்தவர்களுக்கு உரிய முழுத் தொகையையும் திருப்பித் தந்து விடவேண்டும் என்று ஷரியா கட்டளையிட்டிருக்கிறது, மேலும் கடன் தொகையில் எந்தவிதமான பிடித்தமும் செய்வதற்கு அது தடை விதித்திருக்கிறது,

அபூஹுரைரா(ரலி) அறிவித்து புஹாரியில் பதிவுசெய்யப்பட்டுள்ள ஹதீஸில் அல்லாஹ்வின் தூதர்(ஸல்) கூறியிருப்பதாவது:

மற்றவர்களிடமிருந்து வாங்கும் கடன்தொகையை நிச்சயம் திருப்பிக் கொடுத்துவிடவேண்டும் என்ற எண்ணத்துடன் கடன் வாங்குகிறவர்களுடைய கடனை அல்லாஹ்வே திருப்பிக்கொடுப்பான் ஆனால் மற்றவர்களிடமிருந்து கடன் பெறும்போது விரயம் செய்யவேண்டும் என்ற எண்ணத்தோடு வாங்குகிறவர்களை அல்லாஹ் விரயம் செய்துவிடுவான்

வசதி உள்ளவர்கள் தங்கள் கடனை திருப்பிச் செலுத்துவதில் தாமதம் செய்வதை அநீதி என்று ஷரியா குறிப்பிட்டிருக்கிறது,

அபூஹுரைரா(ரலி) அறிவித்து புஹாரியில் பதிவுசெய்யப்பட்டுள்ள ஹதீஸில் அல்லாஹ்வின் தூதர்(ஸல்) கூறியிருப்பதாவது:

செல்வந்தர்கள் (கடனைத் திருப்பிக் கொடுப்பதில்) தாமதம் செய்வது அநீதியான செயலாகும்.

கடனைத் திருப்பிச் செலுத்துவதில் தாமதம் செய்வது அநீதி என்றால் கடன் கொடுத்தவரின் பணத்தை மோசம் செய்வதும் கடனைத் திருப்பிச் செலுத்த மறுப்பதும் எவ்வளவு பெரிய பாவம்? உள்ளபடியே இது மிகப்பெரும் அநீதமாகவும் கடும் தண்டனைக்கு உரிய செயலாகவும் இருக்கிறது, கடன் வாங்கிய பின்னர் அதை முறையாக திருப்பிச் செலுத்துகிறவர்தான் சிறந்தவர் என்று அல்லாஹ்வின் தூதர்(ஸல்) நமக்கு போதனை செய்திருக்கிறார்கள்,
அல்லாஹ்வின் தூதர்(ஸல்) கூறினார்கள்.

முறையாக கடனை திருப்பிச் செலுத்துகிறவர்தான் உங்களில் சிறந்த மனிதராவார்.

ஆகவே பொதுத்துறை நிறுவனங்களுக்கு நஷ்டம் ஏற்படும்போது கடன் கொடுத்தவர்களின் பணத்தை திருப்பிக் கொடுப்பதற்கு மறுப்பது தடை செய்யப்பட்ட பாவமான செயலாகும், மாறாக நிறுவன முதலாளியின் சொத்திலிருந்து கடன் கொடுத்தவர்களுக்கு உரிய முழுத் தொகையையும் பட்டுவாடா செய்யப்படவேண்டும்,
பொதுத்துறை நிறுவனங்களுக்கு வரையறைக்கு உட்பட்ட கடன் பொறுப்புகளை சட்டரீதியாக ஆக்கியிருப்பது தொடர்பாக உள்ள ஷரியா விதிமுறைகள் என்னவென்றால். இந்த நிறுவனஅமைப்பு இஸ்லாத்தின் நிறுவனஅமைப்புச் சட்டங்களுக்கு முரண்பாடாக இருப்பதால் இவற்றை நடத்துவதற்கு இஸ்லாத்தில் அனுமதி கிடையாது, பொதுத்துறை நிறுவனத்தில் இரண்டு அல்லது இரண்டுக்கு மேற்பட்டவர்கள் ஒப்பந்தத்தின் அடிப்படையில் ஒவ்வொருவரும் குறிப்பிட்ட பணத்தை முதலீடு செய்வதன் மூலம் ஒரு நிதித்திட்டத்தில்(financial project) பங்கு கொள்கிறார்கள், இதனடிப்படையில் நிறுவனத்தின் லாபநஷ்டத்தில் பங்குகொள்கிறாôகள், இதுதான் பொதுத்துறை நிறுவனங்களுக்கு அவர்கள் கொடுக்கும் விளக்கம், இந்த விளக்கத்தின் அடிப்படையிலும் பொதுத்துறை நிறுனங்களை உருவாக்கும் முறையிலுள்ள உண்மைநிலை அடிப்படையிலும் இணை நிதிநிறுவன அமைப்பு (joint stock company) அடிப்படையிலும் இது இரண்டு நபர்களுக்கு மத்தியிலோ அல்லது இரண்டுக்கு மேற்பட்டவர்களுக்கு மத்தியிலோ ஏற்படும் ஒப்பந்தமே அல்ல, ஷரியாவின் விதிமுறைகள் அடிப்படையில் இதை ஒர் ஒப்பந்தமாக ஏற்றுக்கொள்ளவே முடியாது, ஏனெனில் ஷரியாவின் விதிமுறைப்படி ஒப்பந்தம் (contract) என்பது ஒருவர் ஒரு திட்டத்தை முன்வைத்தல் மற்றவர் அதை ஏற்றுக்கொள்ளுதல் (offer and acceptance) என்ற முறையில் ஏற்படுவதாகும், அதாவது ஒப்பந்தம் என்றால் அதில் இரண்டு நபர்கள் இருக்கவேண்டும் ‘நான் உங்களுடன் இன்ன விஷயத்தில் ஒப்பந்தம் செய்துகொள்ள விரும்புகிறேன்’ என்றோ அல்லது அது போன்ற கருத்துடைய கூற்றையோ கூறுவதன் மூலம் ஒருவர் ஒரு ஒப்பந்தத்தை முன்வைப்பார்; ‘ஏற்றுக்கொள்கிறேன்’ என்றோ அல்லது ‘சம்மதிக்கிறேன்’ என்றோ மற்றொருவர் கூறி அந்த ஒப்பந்தத்தை ஏற்றுக்கொள்வார், ஒரு ஒப்பந்தத்தில் குறைந்தது இரண்டு நபர்கள் பங்களிப்பு செய்யவில்லை என்றாலும் திட்டத்தை முன்வைத்தல் மற்றும் ஏற்றுக்கொள்ளுதல் நிகழவில்லை என்றாலும் ஒப்பந்தமே ஏற்படவில்லை என்று பொருளாகும். இவ்வாறு செய்யப்படாத எதுவும் ஒப்பந்தமாக ஏற்றுக் கொள்ளப் படமாட்டாது.

ஒரு பொதுத்துறை நிறுவனத்தின் பங்குகளை நிறுவனத்திடமிருந்து நேரடியாக வாங்குவதின் மூலமாக அல்லது ஏற்கனவே பங்குகளை வாங்கி வைத்திருப்பவரிடமிருந்து வாங்குவதின் மூலமாக ஒருவர் அந்த நிறுவனத்தின் நிதித்திட்டத்தில் பங்கேற்றவர் ஆகிறார், ஆனால் பொதுத்துறை நிறுவன சட்டப்படி இவ்வாறு பங்கேற்ற ஒருவருக்கு அந்த நிறுவன நடவடிக்கை குறித்து பேச்சுவார்த்தையில் ஈடுபடுவதற்கோ அல்லது அந்த நிறுவனத்தில் எந்தவிதமான ஒப்பந்தமும் செய்து கொள்வதற்கோ அல்லது பங்குகளை வைத்திருக்கும் இதர நபர்களோடு ஒப்பந்தம் செய்துகொள்வதற்கோ அதிகாரமோ உரிமையோ கிடையாது.

ஒரு நிறுவனம் பொதுத்துறை நிறுவனமாக அங்கீகாரம் பெறும்போது அதற்கு கூட்டமைப்பு தன்மையை (corporeal personality) நிர்ணயிப்பது. பங்கு வைத்திருப்பவர்களிடமிருந்து சுதந்திரமாக செயல்படும் அதிகாரத்தை வழங்குவது ஆகியவற்றை அரசுதான் நிறைவேற்றுகிறது, அந்த நிறுவனம் தொடர்பான கூட்டமைப்பு அறிவிப்பை (memorandum of Association) அரசுதான் வெளியிடுகிறது, நிறுவனத்தை தொடங்குவதற்கு அரசிடம் சமர்ப்பிக்கும் விண்ணப்பம் மட்டும்தான் நிறுவன முதலாளிகளுக்கு மத்தியில் ஏற்படும் ஒப்பந்தமாக இருக்கிறது, இவ்வாறு நிறுவனத்தின் கூட்டமைப்பு அறிவிப்பு வெளியிடப்பட்ட பின்னர் நிறுவன நடவடிக்கைகள் துவக்கப்பட்டு பங்குகளின் விற்பனை நடைபெற ஆரம்பித்து விடுகிறது, இந்த பங்குகளை நிறுவன முதலாளிகளும் (founders of the company) பொதுமக்களும் வாங்குகிறார்கள்.

பங்குகளை ஒருவர் வாங்கும்போது நிறுவனத்திற்கும் அவருக்கும் எந்த ஒப்பந்தமும் ஏற்படுவதில்லை, இருநபர்களுக்கு மத்தியில் ஏற்படும் ஒப்பந்தம் (contract), திட்டத்தை முன்வைத்தல் மற்றும் ஏற்றுக்கொள்ளுதல் (offer and acceptance) ஆகியவை எதுவும் நிறைவேற்றப் படுவதில்லை, ஆகவே பொதுத்துறை நிறுவனம் என்பது இருநபர்களுக்கு மத்தியில் ஏற்படும் ஒப்பந்தம் அல்ல மாறாக அது பங்கு வாங்குகிறவர் தன்னிச்சசையாக எடுக்கும் தீர்மானமே ஆகும், இந்தவகை செயல்பாட்டை ஒப்பந்தத்திற்கு ஒத்துப்போகுதல் என்று மேற்குநாடுகளின் சட்டநிபுணர்கள் வியாக்ஞானம் செய்துள்ளார்கள், இவர்களின் கூற்றின்படி பங்குகளை வாங்குவது என்பது ஒருவர் தனது விருப்பப்படி ஒரு தீர்மானத்தை எடுப்பதற்கு தேர்ந்தெடுக்கும் ஒரு வழிமுறையாகும், அதில் அவர் மற்றொருவருடன் நேருக்குநேராக ஒருவிஷயத்தை தனது விருப்பப்படி முடிவுசெய்து கொள்கிறார் அல்லது பொதுமக்களுடன் நேருக்குநேராக ஒருவிஷயத்தை தனது விருப்பப்படி முடிவுசெய்து கொள்கிறார் இதில் மற்றவர் அல்லது பொதுமக்கள் ஆகியோரின் ஏற்பு அல்லது மறுப்பு ஆகியவை எவ்வாறு இருந்தபோதிலும் சரியே, இதுதான் பங்கு வாங்குகிற நபரின் நிலைப்பாடு குறித்து மேற்குநாடுகளின் சட்டநிபுணர்கள் கொடுக்கும் விளக்கம், இந்த விளக்கத்தின் அடிப்படையில் பங்குகளை வாங்குகிறவர்களுக்கும் பொதுத்துறை நிறுவனங்களுக்கும் மத்தியில் எந்தவிதமான முறையான ஒப்பந்தமும் ஏற்படுவதாக கூறமுடியாது, ஆகவே ஷரியாவின் விதிமுறைகளின்படி பொதுத்துறை நிறுவனங்களில் இடம்பெறும் ஒப்பந்தம் சட்டத்திற்கு புறம்பானதாகும் ஏனெனில் ஷரியாவின் விதிமுறைகளின்படி ஒப்பந்தத்தில் இடம்பெறும் இருநபர்களுக்கு மத்தியில் நேரடி பங்களிப்பும் இணைப்பும் இருக்கவேண்டும் ஆனால் பொதுத்துறை நிறுவனங்களின் ஒப்பந்தத்தில் இந்த ஷரத்து இடம்பெறுவதில்லை.

இஸ்லாம் வரையறை செய்துள்ள நிறுவன அமைப்புகளுக்கு முரண்பட்டதாக பொதுத்துறை நிறுவன அமைப்பு இருக்கிறது, இஸ்லாத்தின் அடிப்படையில் இரண்டு நபர்கள் மத்தியிலோ அல்லது இரண்டு நபர்களுக்கு அதிகமாக உள்ளவர்கள் மத்தியிலோ லாபம் ஈட்டும் நோக்கத்தோடு ஏற்படும் நிதியியல் சார்ந்த ஒப்பந்தம்தான் நிறுவனம் என்று அழைக்கப்படுகிறது, ஆகவே இரண்டு அல்லது இரண்டு நபர்களுக்கு மேல் உள்ளவர்களுக்கு மத்தியில் ஏற்படுவதுதான் ஒப்பந்தமே தவிர தன்னிச்சையாக ஒருவர் எடுக்கும் தீர்மானத்தை ஒப்பந்தமாக ஏற்றுக்கொள்ள முடியாது, பணத்தை செலுத்துவது மட்டும் ஒப்பந்தமாகாது மேலும் இதை நிறுவனத்தில் பங்களிப்பு செய்வது என்றும் கருதமுடியாது, ஆகவே நிதியியல் சார்ந்த நடவடிக்கையில் ஈடுபடுவதுதான் நிறுவன ஒப்பந்தத்தின் அடிப்படை அம்சமாக இருக்கிறது.

இத்தகைய நிதியியல் சார்ந்த நடவடிக்கைகளில் ஒப்பந்தத்தில் உள்ள அனைத்து பங்குதாரர்களும் ஈடுபடலாம் அல்லது அவர்களில் ஒருவர் மட்டும் ஈடுபடலாம் அல்லது அவர்களில் முதலீடு செய்த ஒருவர் சார்பாக மற்றொருவர் ஈடுபடலாம், ஒப்பந்தத்தில் உள்ள அனைத்து பங்குதாரர்களுமோ அல்லது குறைந்தது அவர்களில் ஒருவரோ நிறுவன நடவடிக்கைகளில் ஈடுபடும்போது உண்மையான பங்குதாரர் (physical partner) ஒருவர் நிறுவனத்தில் இடம்பெறுகிறார், ஆகவே இஸ்லாத்தின் விதிமுறைகள் அடிப்படையில் அமைக்கப்பட்டுள்ள ஒவ்வொரு நிறுவன அமைப்பிலும் குறைந்தது ஒரு உண்மையான பங்குதாரர் (physical partner) இருக்க வேண்டியது கட்டாயமாகும், மேலும் நிறுவன ஒப்பந்தங்களில் இது அடிப்படையான விதிமுறையாக இருக்கிறது இல்லையெனில் வர்த்தக கூட்டணி (partnership) ஏற்படாது, வர்த்தக கூட்டணி ஏற்படுவதற்கு உரிய ஷரியா நிபந்தனைகள் பொதுத்துறை நிறுவன அமைப்புகளில் நிறைவேற்றப்படுவதில்லை, உண்மையான பங்குதாரர் (physical partner) இருக்க வேண்டியது கட்டாயம் என்ற நிலையில் பொதுத்துறை நிறுவனங்களில் இடம் பெற்றிருப்பவர்கள் முதலீட்டில் பங்குதாரர்களாக இருக்கிறார்களே தவிர உண்மையான பங்குதாரராக (physical partner) இருப்பதில்லை, பொதுத்துறை நிறுவனங்களில் வர்த்தக கூட்டணி (ல்ஹழ்ற்ய்ங்ழ்ள்ட்ண்ல்) முதலீட்டில் பங்குதாரர்களாக இருக்கிறவர்களை வைத்து முடிவு செய்யப்படுகிறதே ஒழிய அதில் உண்மையான பங்குதாரர் (physical partner) இடம் பெறுவதில்லை, பொதுத்துறை நிறுவனங்களில் உண்மையான பங்குதாரர் (physical partner) இல்லாத நிலையில் அதன் வர்த்தக நடவடிக்கைகள் மேற்கொள்ளப்படுகிறது, ஷரியாவின் விதிமுறைகள் அடிப்படையில் முதலீட்டில் மட்டும் பங்குதாரர்களாக இருப்பவர்கள் நிறுவன நடவடிக்கைகளை மேற்கொள்வதற்கோ அல்லது நிறுவனத்தில் உண்மையான பங்குதாரராக (physical partner) செயல்படுவதற்கோ அதிகாரம் கிடையாது, நிறுவனத்தை நடத்திச்செல்லும் அதிகாரமும் நிறுவனத்தில் பங்குதாராக செயலாற்றும் உரிமையும் உண்மையான பங்குதாரரோடு (physical partner) மட்டும் கட்டுப் படுத்தப் பட்டிருக்கிறது, பொதுத்துறை நிறுவனங்களின் வர்த்தக கூட்டணியில் (partnership) இருப்பவர்கள் முதலீட்டில் பங்குதாரர்களாக இருக்கிறார்களே தவிர ஒருவரோடு ஒருவர் பங்குதாரர்களாக இல்லை, ஆகவே எவரெல்லாம் அதிகமான பங்குகளை வைத்திருக்கிறாரோ அவருக்கு அதிகமான ஓட்டுகள் இருக்கின்றன அதேவேளையில் எவரெல்லாம் குறைவான பங்குகளை வைத்திருக்கிறாரோ அவருக்கு குறைவான ஓட்டுக்களே இருக்கின்றன, பொதுத்துறை நிறுவனம் கூட்டமைப்பு தன்மை (corporeal personality) கொண்டதாக இருந்தபோதும் அதற்கு தீர்மானம் எடுக்கும் அதிகாரம் இருக்கிறது என்று முதலாளித்துவவாதிகள் கூறுகிறார்கள், ஆனால் இந்த விஷயத்திலும் ஷரியாவின் விதிமுறைகள் மீறப்படுகின்றன, ஷரியாவின் விதிமுறைகளின்படி தீர்மானம் எடுக்கும் அதிகாரம் முடிவெடுக்கும் திறனுள்ள ஒரு மனிதருக்கு கொடுக்கப்பட வேண்டுமே தவிர கூட்டமைப்புக்கு அல்ல, இவ்வாறு இல்லாத நிலையில் எடுக்கப்படும் எந்த தீர்மானமும் ஷரியாவின் விதிமுறைகளின்படி செல்லுபடி ஆகாது.

இதனடிப்படையில் நிறுவனத்தில் தீர்மானம் எடுக்கும் அதிகாரத்தை பொதுத்துறை நிறுவனத்தின் கூட்டமைப்புக்கு (corporeal personality) கொடுப்பது இஸ்லாத்தில் தடை செய்யப்பட்டுள்ளது, மாறாக அந்த அதிகாரம் முடிவெடுக்கும் திறனுள்ள ஒரு மனிதருக்கு கொடுக்கப்பட வேண்டும், ஷரியாவின் விதிமுறைகளின்படி கூட்டமைப்பு (corporeal personality) மூலமாக கொண்டு வரப்படும் தீர்மானங்கள் அனைத்தும் செல்லுபடி ஆகாது, எனவே நிறுவனத்தின் கூட்டமைப்புக்கு (corporeal personality) முடிவெடுக்கும் அதிகாரம் கொடுப்பது இஸ்லாத்தில் தடை செய்யப் பட்டுள்ளது, இதனடிப்படையில் பொதுத்துறை நிறுவனங்கள் அனைத்தும் சட்டத்திற்கு புறம்பானவைகளாகும், ஷரியாவின் அடிப்படையில் பொதுத்துறை நிறுவனங்கள் பற்றிய உண்மைநிலை இதுதான்.

பொதுத்துறை நிறுவனங்களின் பங்குகள் - - PLC shares :

இந்த நிறுவனங்கள் வினியோகம் செய்யும் பங்குகளைப் பொறுத்தவரை உண்மைநிலை என்னவென்றால்; பங்குச்சந்தைகளில் வர்த்தகம் செய்யப்படும் அனைத்தும் நிதியியல் சார்ந்த ஆவணங்களாகும் (financial papers) அதில் ஒன்றை கொள்முதல் செய்யும்போது அல்லது அதை மதிப்பீடு செய்யும்போது அது அன்றைய நிலையிலுள்ள பங்கின் மதிப்பை குறிக்கிறது ஆனால் பங்குகளை விற்பனை செய்த நிறுவனம் துவக்கப்பட்டபோது இருந்த அந்த பங்கின் மதிப்பை குறிக்காது, பங்கு என்பது அதனை விற்பனை செய்த நிறுவன அமைப்பின் பிரிக்க முடியாத பகுதியாக இருக்கிறதே தவிர நிறுவன முதலீட்டின் பிரிக்கமுடியாத பகுதியாக இருப்பதில்லை மேலும் பங்குகள் தனித்துவத் தன்மை கொண்டதாகவோ அல்லது நிலையான மதிப்பு கொண்டதாகவோ இருக்காது மாறாக நிறுவனத்தின் லாபநஷ்டங்களின் அடிப்படையில் ஏற்றஇறக்கங்களைப் பெற்றுக்கொள்கிறது, பொதுத்துறை நிறுவனங்கள் அனைத்தும் சட்டத்திற்கு புறம்பானவைகள் என்ற அடிப்படையில் அவற்றின் பங்குகளில் வர்த்தகம் செய்வதையும் அவற்றில் வர்த்தகம் நடைபெறும் பங்குச்சந்தைகளில் ஈடுபடுவதையும் ஷரியா தடை செய்துள்ளது, மேலும் சட்டத்திற்கு புறம்பான முதலீட்டிலிருந்தும் சட்டத்திற்கு புறம்பான லாபத்திலிருந்து பெறப்பட்ட பணத்திலிருந்தும் உருவான பொருளாதாரம் அவற்றில் கலந்திருக்கின்றன, ஒவ்வொரு பங்கும் சட்டவிரோதமான நிறுவனங்களின் சொத்தில் ஒரு பகுதியாக இருக்கிறது, ஷரியாவின் விதிமுறைகளுக்கு புறம்பான வழியில் மேற்கொள்ளப்பட்ட கொடுக்கல்வாங்கல் மூலமாக பெறப்பட்ட ஹராமான பணமாக இருப்பதால் அதில் வர்த்தகம் புரிவது ஹராமான செயலாகும், நிறுவனங்களின் பங்குப்பத்திரங்களும் (companies bonds) இதில் அடங்கும் ஏனெனில் அவற்றில் வட்டி அடிப்படையில் முதலீடு செய்யப்பட்டுள்ளது. மேலும் வங்கிகள் வினியோகிக்கும் ரொக்கப்பத்திரங்களும் இதில் அடங்கும் ஏனெனனில் அவற்றில் சட்டவிரோதமான முதலீடுகள் கலந்திருக்கினறன.

மேற்கூறப்பட்ட விஷயங்கள் பொதுத்துறை நிறுவனங்கள் மற்றும் அவை வினியோகிக்கும் பங்குகள் ஆகியவற்றைப் பொறுத்த உண்மைநிலையாக இருக்கிறது, முதலாளித்துவ பொருளாதாரததிலும் உலக நாடுகளின் பொருளாதாரத்திலும் பெரும் துயரமாக விளங்கும் வட்டி அடிப்படையில் இயங்கும் வங்கிகளைப் பொறுத்தவரை அவைகளின் வட்டிவீதம் எவ்வாறு இருந்தபோதிலும் இஸ்லாத்தின் அடிப்படையில் அவைகள் திட்டவட்டமாக தடுக்கப்பட்டவைகளாகும், ஏனெனில் எந்தவிதமான சந்தேகமும் இல்லாமல் வட்டியிலிருந்து கிடைக்கும் அனைத்துவகை பணமும் ஹராமானதாகும். இத்தகைய பணத்தை சொத்தாக வைத்தக்கொள்ள எவருக்கும் உரிமையில்லை ஆகவே அவற்றை வசூலித்த நபரிடம் திருப்பி ஒப்படைத்து விடவேண்டும்.

வட்டி ஏற்படுத்தும் கொடூர விளைவின் காரணமாக அதை உண்பவர்கள் ஷைத்தான் தீண்டியதால் பைத்தியம் பிடித்தவர்களைப் போல் மறுமையில் எழுவார்கள் என்று அல்லாஹ்(சுபு) கூறுகிறான்.

الَّذِينَ يَأْكُلُونَ الرِّبَا لَا يَقُومُونَ إِلَّا كَمَا يَقُومُ الَّذِي يَتَخَبَّطُهُ الشَّيْطَانُ مِنَ الْمَسِّ ذَلِكَ بِأَنَّهُمْ قَالُوا إِنَّمَا الْبَيْعُ مِثْلُ الرِّبَا وَأَحَلَّ اللَّهُ الْبَيْعَ وَحَرَّمَ الرِّبَا فَمَنْ جَاءَهُ مَوْعِظَةٌ مِنْ رَبِّهِ فَانْتَهَى فَلَهُ مَا سَلَفَ وَأَمْرُهُ إِلَى اللَّهِ وَمَنْ عَادَ فَأُولَئِكَ أَصْحَابُ النَّارِ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ

வட்டியை உண்பவர்கள் ஷைத்தானால் தீண்டப்பட்டவன் பைத்தியம் பிடித்து எழுவதுபோல் (மறுமையில்) எழுவார்கள், இதற்குக் காரணம் அவர்கள் நிச்சயமாக வியாபாரம் வட்டியை போன்றதுதான் என்று கூறியதாகும், அல்லாஹ் வியாபாரத்தை ஆகுமானதாக ஆக்கி வட்டியை தடைசெய்திருக்கிறான், எனினும் எவர் தனது இரட்சகனிடமிருந்து நல்லுபதேசம் வந்தபின் அதைவிட்டு விலகிவிடுகிறாரோ அவனுக்கு முன்னர் வாங்கியது உரித்தானது என்றாலும் அவனுடைய விவகாரம் அல்லாஹ்விடம் இருக்கிறது, ஆனால் எவர்கள் (நற்போதனை வந்த பின்னர் இப்பாவத்தின் பக்கம்) திரும்புகிறார்களோ அவர்கள் நரகவாசிகள் ஆவார்கள், அதில் அவர்கள் என்றென்றும் தங்கிவிடுவார்கள். ( 2 : 275)

மேலும் வட்டியால் விளையும் சமூகத் தீமைகளின் காரணமாக வட்டி வரவுசெலவுகளில் ஈடுபடுபவர் அல்லாஹ்(சுபு) வுடன் போர் செய்பவர்கள் என்று அல்லாஹ்(சுபு) கூறுகிறான்.

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آَمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَذَرُوا مَا بَقِيَ مِنَ الرِّبَا إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ (278) فَإِنْ لَمْ تَفْعَلُوا فَأْذَنُوا بِحَرْبٍ مِنَ اللَّهِ وَرَسُولِهِ وَإِنْ تُبْتُمْ فَلَكُمْ رُءُوسُ أَمْوَالِكُمْ لَا تَظْلِمُونَ وَلَا تُظْلَمُونَ

ஈமான் கொண்டவர்களே! நீங்கள் உண்மையான மூ*மின்களாக இருந்தால் அல்லாஹ்வுக்கு அஞ்சிக்கொள்ளுங்கள் எஞ்சியுள்ள வட்டியை வாங்காமல் விட்டுவிடுங்கள், இவ்வாறு நீங்கள் செய்யவில்லை என்றால் அல்லாஹ்விடமிருந்தும் அவனுடைய தூதரிடமிருந்தும் போர் அறிவிக்கப்பட்டுவிட்டது (என்பதை அறிந்து கொள்ளுங்கள்) உங்கள் பணத்தில் அசல்தொகை உங்களுக்கு உண்டு, நீங்கள் அநியாயம் செய்யாதீர்கள் அப்போது நீங்களும் அநியாயம் செய்யப்பட மாட்டீர்கள். (2 : 278,279)

மாற்றமுடியாத காகித நாணய முறையைப் (inconvertible paper money) பொறுத்தவரை உள்ள உணண்மைநிலை என்னவென்றால். பொருட்கள் மற்றும் சேவைகள் (goods and services) ஆகியவற்றின் மதிப்பீட்டை (valuations) குறிப்பதற்காக மக்கள் அவற்றை ஏற்றுக் கொண்டுள்ளார்கள். அவைகள் தங்கம் அல்லது வெள்ளி ஆகியவற்றால் ஆனதாக இருந்தாலும் இல்லாவிட்டாலும் சரியே, அனைத்துப் பொருட்களும் மற்றும் சேவைகளும் இந்த மதிப்பீட்டைக் கொண்டுதான் அளவீடு (measurement) செய்யப்படுகின்றன, இஸ்லாத்திற்கு முந்திய காலத்தில் தங்கம் போன்ற உலோகத்தை ஏற்புநிறை மதிப்பீடாக(gold standard) பரவலான முறையில் பயன்படுத்தி வந்தார்கள், இஸ்லாத்தின் பிரவேசத்திற்குப் பின்னர் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) தங்கம் மற்றும் வெள்ளி ஆகிய நாணயங்களான தினார் (dhinars) மற்றும் திர்ஹம் (dhirhams) ஆகியவற்றை நாணயமாக ஏற்று பயன்படுத்தி வந்தார்கள், அனைத்துப் பொருட்கள் மற்றும் சேவைகள் ஆகியவற்றை மதிப்பீடு செய்யும் நிரந்தர மதிப்புள்ள முழுமையான நாணயமாக அவற்றை ஆக்கினார்கள்,முதலாம் உலகப்போருக்கு முன்புவரை உலகம் முழுவதும் தங்கமும் வெள்ளியும் நாணயமாக பயன்படுத்தப்பட்டு வந்தன, இரண்டாம் உலகப்போருக்குப் பின்னர் உலக நாடுகளிடையே பிரட்டன் வுட்ஸ் ஒப்பந்தம் (Bretten Woods Agreement) ஏற்பட்டது அதனடிப்படையில் ஏற்புநிறை மதிப்பீடாக (standard) தங்கத்தோடு இணைத்து அமெரிக்கடாலர் (gold standard or dollar standard)கொண்டு வரப்பட்டது, 1970 க்கு பின்னர் ஏற்புநிறை மதிப்பீட்டிலிருந்து தங்கத்தை அறவே நீக்கிவிட்டு அமெரிக்கடாலர் மட்டும் என்ற நியதியை அமெரிக்கா கொண்டு வந்தது, இதன் பின்னர் அமெரிக்கா முதற்கொண்டு உலக நாடுகள் அனைத்தும் நாணயங்கள் அச்சிடும்போது தங்கம் மற்றும் வெள்ளி ஆகிய உலோகங்களை கையிருப்பில் வைத்துக் கொள்ளும் முறையை அறவே கைவிட்டுவிட்டன எனவே காகித நாணயம் மாற்றமுடியாத நாணயமாக (inconvertible paper money) ஆக்கப்பட்டது, நாணயங்களுக்கு மாற்றாக தங்கம் மற்றும் வெள்ளி ஆகியவை இருந்தநிலை மாற்றப்பட்டதால் காகிதத்தில் அச்சடிக்கப்படும் இன்றைய நாணயங்களுக்கு உண்மையான மதிப்பு ஏதும் இருப்பதில்லை, சட்டங்கள் மூலமாக நிர்பந்தமான முறையில் காகித நாணயங்களுக்கு மதிப்பு கொடுக்கப்பட்டு அதை மக்கள் ஏற்றுக்கொள்ளும்படி ஆக்கப்பட்டுள்ளது, ஏகாதிபத்திய சக்திகள் தங்கள் சுயநலங்களை பாதுகாக்கும் காலனியாதிக்கத்தை நிலை நாட்டுவதற்கு காகித நாணயமுறையை ஒரு சாதனமாக (means) பயன்படுத்திக் கொண்டன, இந்த சக்திகள் உலக நாணயங்களில் தலையீடு செய்து தங்கள் ஆதிக்கத்தை நிலைப்படுத்திக் கொண்டதோடு அவ்வப்போது உலக நாடுகளின் பொருளாதாரத்தில் தலையீடு செய்து பொருளாதார அதிர்ச்சிகள் ஏற்படுவதற்கு காரணமாக இருக்கின்றன, முதலாளித்துவ அரசுகள் எந்தவிதமான கட்டுப்பாடுகளும் இன்றி காகித நாணயங்களை அச்சடித்து புழக்கத்தில் விட்டதால் பணவீக்கம் ஏற்பட்டு நாணயத்தின் கொள்முதல் திறன் குறைந்து போனதோடு உலக பொருளாதாரத்திலும் நிதிநிலைகளிலும் பெரும் நெருக்கடிகள் ஏற்பட்டுவிட்டன.

முதலாளித்துவ பொருளாதார அமைப்பு. பொதுத்துறை நிறுவன அமைப்பு. வட்டி அடிப்படையில் இயங்கும் வங்கி அமைப்பு. மாற்றமுடியாத காகித நாணயமுறை ஆகியவை தவறான அடிப்படை கொண்டவை என்பதையும் ஊழல் நிறைந்தவை என்பதையும் பல குளறுபடிகளைக் கொண்டவை என்பதையும் முதலாளித்துவவாதிகளின் நலன்களை மட்டும் பாதுகாக்கும் நோக்கத்தோடு உருவாக்கப்பட்டவை என்பதையும் மேற்கு நாடுகளில் ஏற்பட்டுள்ள பொருளாதார அதிர்வுகள் வெட்டவெளிச்சம் ஆக்கியிருக்கிறது, மேலும் முதலாளித்துவ பொருளாதாரக் கொள்கையும் அதன் செயலாக்க அமைப்புகளும் (Capitalism and its Systems) தவறான அடித்தளத்தில் உருவாக்கப்பட்டிருப்பதால் உலக நாடுகளில் அதன் ஆதிக்கம் இருக்கும்வரை உலகை சீரழிவிலிருந்து காப்பாற்ற முடியாது என்பதும் இன்று நிரூபிக்கப்பட்டிருக்கிறது, அழிவை ஏற்படுத்தும் முதலாளித்துவ பொருளாதாரக் கொள்கையிலிருந்து உலகை காப்பாற்ற வேண்டுமானால் அதற்கு ஒரேவழி பொதுத்துறை நிறுவன அமைப்பு. வட்டி அடிப்படையில் இயங்கும் வங்கி அமைப்பு. உண்மையான மதிப்பு இல்லாத மாற்றமுடியாத காகித நாணயமுறை ஆகிய தவறான பொருளாதார அமைப்புகளை உடனடியாக அழித்துவிட வேண்டும், இவ்வாறு செய்யும் பட்சத்தில் பொருளாதார சூதாட்டங்களுக்கு ஊற்றுக்கண்ணாக விளங்கும் பொதுத்துறை நிறுவனங்கள் ஒழிக்கப்பட்டு அதற்கு மாற்றாக இஸ்லாமிய நிறுவன அமைப்புகள் உருவாகிவிடும் மேலும் தீயவிளைவுகளை ஏற்படுத்தும் வட்டியில் இயங்கும் வங்கிகளும் காகித நாணயமுறையும் ஒழிக்கப்பட்டு அதற்கு பதிலாக தங்கம் மற்றும் வெள்ளி ஆகியவற்றை நாணயத்திற்கு ஏற்புநிறை மதிப்பீடாகக் கொள்ளும் முறை ஏற்பட்டுவிடும்.

இதன்மூலமாக பொருளாதார சீர்கேட்டை ஏற்படுத்தும் பணவீக்கத்திற்கு முற்றுப்புள்ளி வைக்கமுடியும் மேலும் இதன்பின்னர் வட்டி அடிப்படையில் இயங்கும் வங்கிகளுக்கு எந்தவிதமான தேவையும் இருக்காது, ஆகவே பெரும் துயரத்தையும் பேரழிவையும் உண்டாக்கும் முதலாளித்துவ பொருளாதார அமைப்பை நீக்கிவிடுவதின் மூலம் உலகின் பொருளாதார நிலையில் ஸ்திரத்தன்மை ஏற்பட்டு நிதிநிலை நெருக்கடிகள் தீர்க்கப்பட்டு உலகப் பொருளாதாரத்தில் உறுதியான முன்னேற்றம் ஏற்படும், நிதிச்சந்தைகளும் யூகவணிகமுறைகளும் ஒழிக்கப்பட்டு விடுவதால் வர்த்தகத்துறையில் ஏற்படும் பொருளாதார அதிர்வுகள் அனைத்தும் காணாமல் போய்விடும்.

நமது தலைவர் அல்லாஹ்வின் தூதர் (ஸல்) அவர்கள் மீதும் அவர்கள் குடும்பத்தார் மீதும் உத்தம ஸஹாபாக்கள் மீதும் உலகமுடிவு நாள்வரை அவர்களை உண்மையாக பின்பற்றும் முஸ்லிம்கள் மீதும் அல்லாஹ்(சுபு) வின் சாந்தியும் சமாதானமும் என்றென்றும் ஏற்படுவதாக, ஆமீன்.

கொந்தளிக்கும் பங்குச்சந்தைகள் – Turbulence of stock Markets ( காரணங்களும் ஷரியா விதிமுறைகளும்)பகுதி 2

பொதுத்துறை நிறுவன அமைப்பு - Public limited company system :

பொதுத்துறை நிறுவனங்களைப் பொறுத்தவரை பெரும்பணம் வைத்திருக்கும் மேற்கத்திய முதலாளிகளுக்கு சாதகமான முறையில் அவற்றின் சட்டங்கள் உருவாக்கப்பட்டுள்ளன, பொதுத்துறை நிறுவனங்களில் வர்த்தகத்திற்கு வேண்டிய அளவு பணத்தையும் அதற்கு மேலாக மிகப்பெரும் தொகையையும் பங்குகளை விற்பனை செய்வதன் மூலம் பெற்றுக் கொள்ள முடியும், அதேவேளையில் வர்த்தகத்தில் நஷ்டம் ஏற்படும் பட்சத்தில் அதில் அவர்களுக்கு எந்த விதமான பொறுப்புகளும் கிடையாது, அவர்களுக்கு எவ்வளவு சொத்துக்கள் இருந்தாலும் கடன் கொடுத்தவர்கள் அதில் எந்தவகையான ஈட்டுத் தொகையையும் பெறமுடியாது, இவ்வாறு பெரும் முதலாளிகளின் நலன்களை பாதுகாக்கும் விதத்தில் பொதுத்துறை நிறுவனங்களின் அமைப்பு உருவாக்கப்பட்டுள்ளது, நிறுவனத்தின் பங்குகளை வாங்குகின்ற சாதாரண மக்களை கட்டுப்படுத்தும் வகையிலும் அவர்களின் முதலீடுகளுக்கு எந்த விதமான பாதுகாப்பும் இல்லாத வகையிலும் பொதுத்துறை நிறுவனங்ககளின் விதிமுறைகள் அமைக்கப்பட்டுள்ளன, பொதுத்துறை நிறுவன அமைப்பின் தனித்துவ அம்சம் என்னவென்றால் நிறுவனத்திற்கு உண்மையான முதலாளிகளாக இருக்கும் நபர் வரையறுக்கப்பட்ட பொறுப்பு (limited liablities) உடையவராக மடடுமே இருப்பார், ஆகவே நிறுவனம் நஷ்டத்தை சந்தித்தது என்றால் நிறுவனத்திற்கு கடன் கொடுத்தவர்களும் பங்குகளை வைத்திருப்பவர்களும் நிறுவன முதலாளியின் சொத்துக்களிலிருந்து எதையும் நஷ்டஈடாக கோரமுடியாது நிறுவனத்தில் எஞ்சியிருக்கும் சொத்துக்களிலிருந்துதான் நஷ்டஈடு கோரமுடியும்.

பொதுத்துறை நிறுவனங்களின் உருவாக்கத்திலும் அதனை பொதுமக்களிடம் அறிவிப்பு செய்வதிலும் அரசுதான் முழுப் பங்களிப்பை மேற்கொள்கிறது, ஒரு நிறுவனம் பொதுத்துறை நிறுவனமாக ஆக்கப்பட்ட அறிவிப்பை அரசுதான் மக்களிடம் அறிவிப்பு செய்கிறது, மேற்குநாடுகளைப் பொறுத்தவரை இது உறுதியான முறையில் ஏற்படுத்தப்பட்ட மரபாக இருந்து வருகிறது, பொதுத்துறை நிறுவனங்கள் பற்றிய அறிவிப்பும் அதனுடைய வர்த்தகம் பற்றிய அறிவிப்பும் அதன் பங்குகளின் எண்ணிக்கை பற்றிய அறிவிப்பும் அரசின் சார்பில் வெளியிடப்படுகின்றன, மேலும் அந்த நிறுவனம் தொடர்பான கூட்டமைப்பு அறிக்கை (memorandum of Association) மற்றும் கூட்டமைப்பின் பிரதான விமுறைகள் ஆகியவற்றையும் அரசே வெளியிடுகிறது, பொதுத்துறை நிறுவன அமைப்பு கூட்டமைப்பு தன்மை (corporeal personality) கொண்டதாக இருப்பதால் அதன் முதலீட்டாளர்களிடமிருந்து சுதந்திரமாக செயல்படக் கூடியதாக இருக்கிறது, நிறுவனத்தில் சட்டரீதியாக உரிமை பெற்றவர்கள் மட்டுமே நிறுவன நடவடிக்கைகளில் அதிகாரம் செலுத்தமுடியும் பங்குகளில் முதலீடு செய்திருப்பவர்களுக்கு இந்த விஷயத்தில் எந்தவிதமான உரிமையோ அல்லது அதிகாரமோ கிடையாது, ஆனால் வர்த்தகத்தில் நஷ்டம் ஏற்பட்டால் நிறுவனத்தில் எஞ்சியுள்ள சொத்துக்களில் மட்டும்தான் பங்கு வைத்திருப்பவர்களுக்கு உரிமை இருக்கிறது நிறுவன தலைவராக செயல்பட்ட முதலாளியின் சொத்துக்களில் எந்தவிதமான உரிமையும் கிடையாது.

பொதுத்துறை நிறுவனம் ஒன்றின் கூட்டமைப்பு (Association) பற்றிய அறிவிப்பை அரசு வெளியிடும்போது அதன் நிறுவனர்களில் (founders) அதாவது அந்த நிறுவனத்தை தொடங்குவதற்கு விண்ணப்பம் செய்திருப்பவர்களில் சிலரை தற்காலிக இயக்குநர்கள் குழுவாக (interim board of directors) அரசு நியமிக்கிறது, இதன் பின்னர் இயக்குநர்கள் குழு நிறுவனத் தலைவரை (chairperson)நியமனம் செய்கிறது, பின்னர் இயக்குநர் குழு நிறுவனத்தின் பங்குகளை விற்பனை செய்யத் துவங்கி விடுகிறது, இந்தப் பங்குகளை வாங்குகிறவர்கள் வரையறைக்கு உட்பட்ட சில உரிமைகளை பெற்றுக் கொள்கிறார்கள்.

நிறுவனத்தின் லாபத்தில் வருடாந்திர பங்குத்தொகையாக (dividends) நிறுவனம் முடிவு செய்யும் தொகையைப் பெற்றுக் கொள்ளும் உரிமை. வர்த்தகத்தை நிறுவனம் மூடும் பட்சத்தில் நிறுவன சொத்திலிருந்து வரும் முதலீட்டுத் தொகையைப் பெற்றுக் கொள்ளும் உரிமை ஆகியவை இதில் அடங்கும், மேலும் ஒவ்வொரு வருடமும் நிறுவனத்தின் இயக்குநர் குழுவை தேர்வு செய்யும்போது அதில் ஓட்டளிக்கும் உரிமையும் அவருக்கு உண்டு, எனினும் இவையெல்லாம் அவர்கள் கையில் வைத்துள்ள பங்குகளினால் கிடைக்கும் உரிமையே தவிர மற்றபடி நிறுவனத்திற்கும் பங்கு வைத்திருப்பவர்களுக்கும் இடையில் எந்தவிதமான உறவோ அல்லது உரிமையோ இருக்காது, உதாரணமாக; இயக்குநர்கள் குழுவை தேர்வு செய்வதற்கு ஓட்டளிக்கும்போது ஒரு நபரிடம் இருக்கும் பங்குகளின் எண்ணிக்கை அடிப்படையில் ஓட்டுகளின் எண்ணிக்கை நிர்ணயிக்கப் படுகிறதே தவிர நபர்களின் எண்ணிக்கை அடிப்படையில் அல்ல, இதனடிப்படையில் ஒரு நபர் நிறுவனத்தின் மொத்த பங்குகளில் 51%த்தை பெற்றிருக்கும் நிலையில் மற்ற பங்குகளை பெற்றிருப்பவர்களின் எண்ணிக்கை ஒரு லட்சமாக இருந்தாலும் பெரும்பான்மை பங்குகளை(51%) வைத்திருக்கும் நபர்தான் இயக்குநர்கள் குழுவை தேர்ந்தெடுக்கும் ஓட்டுகளை பெற்றவராக இருப்பார். அந்நிலையில் மற்றவர்கள் வைத்திருக்கும் ஓட்டுகளுக்கு எந்த விதமான மதிப்பும் கிடையாது.

நிறுவனத்தின் அதிகாரத்தை அடைந்து கொள்வதற்கு ஒருவர் பெரும்பான்மை பங்குகளை தமது கையில் வைத்திருக்க வேண்டும் என்று அவசியம் இல்லை சில தருணங்களில் 5% பங்குகளையோ அல்லது 10% பங்குகளையோ வைத்திருப்பவர்கள் கூட மற்றவர்களின் ஆதரவோடு அதிகாரத்தை அடைந்து கொள்ளமுடியும், ஏனெனில் சிறிய அளவில் பங்கு வைத்திருப்பவர்கள் ஒருவருக்கொருவர் தொடர்பு இல்லாது சிதறிக் கிடப்பார்கள் அல்லது பிரதானமான பங்குகளை வைத்திருப்பவர்கள் ஒரு குழுவாக இணைந்து செயல்படுவார்கள் அந்நிலையில் அவர்கள் இயக்குநர்கள் குழு தேர்தலில் ஒருவருக்கொருவர் ஒத்துழைத்துக் கொள்வார்கள், இவ்வாறாக பங்குகளை வாங்கியவர்களிடமிருந்து பெற்றுள்ள முதலீட்டுத் தொகைகளை கையாள்வதற்கும் நிறுவன நடவடிக்கைகளில் ஆதிக்கம் செலுத்துவதற்கும் அவர்களுக்கு அதிகாரம் கிடைத்து விடுகிறது, இதுதான் பொதுத்துறை நிறுவனங்கள் என்று கூறப்படும் டகஇ கம்பெனிகள் விஷயத்தில் மக்கள் தங்கள் கண்களால் காணுகின்ற உண்மை நிலையாகும், இந்த உண்மை நிலையின் அடிப்படையில் பங்குச்சந்தைகளில் பங்குகளை வர்த்தகம் செய்யும் உரிமையைத் தவிர்த்து பங்கு வைத்திருப்பவர்களுக்கு வேறெந்த உரிமையும் கிடையாது, அவர்கள் வைத்துள்ள பங்குகளை வினியோகம் செய்த நிறுவனங்களின் நடவடிக்கைகளில் தலையீடு செய்வதற்கோ அல்லது தாங்கள் முதலீடு செய்துள்ள பணத்தைக் குறித்து விசாரனை மேற்கொள்வதற்கோ அவர்களுக்கு எந்த உரிமையும் கிடையாது, பங்குகளை வைத்திருப்பவர்கள் அந்நிறுவனத்தின் பங்குதாரர்களாக இருப்பதில்லை, மாறாக பங்குச்சந்தைகளில் ஈடுபட்டு தாங்கள் வைத்திருக்கும் பங்குகளில் வர்த்தகம் செய்வதற்கும் பங்குகளின் விலையில் ஏற்றம் காணும்போது நிறுவனத்தின் அனுமதியைப் பெறாமலேயே தங்கள் விருப்பப்படி பங்குகளை மற்றவர்களுக்கு விற்பனை செய்வதற்கும் அவர்களுக்கு உரிமை உண்டு.

எவர்களிடமிருந்தும் அனுமதி பெறாமலும் எவர்களுக்கும் தகவல் தெரிவிக்காமலும் பங்குச்சந்தைகளில் தாங்கள் எண்ணியபடி பங்குகளை வாங்குவதற்கும் விற்பதற்கும் பங்கு வைத்திருப்பவர்களுக்கு அதிகாரம் உண்டு, எனவே தங்களிடமுள்ள பங்குகளை விற்றுவிடுவதின் மூலம் நிறுவனத்தின் அதிகார பொறுப்பில் இருக்கும் ஒருவர் உள்ளபடியே தனது பொறுப்பிலிருந்து விலகிக் கொள்ளலாம், மேலும் அதே நிறுவனத்திலிருந்தோ அல்லது வேறொரு நிறுவனத்திலிருந்தோ அதிகமாக பங்குகளை வாங்கவேண்டும் என்று ஒருவர் விரும்பும்போது அந்த நிறுவனத்தின் அதிகாரத்தில் இருப்பவரின் அனுமதியோ அல்லது ஆலோசனையோ பெறவேண்டும் என்று அவசியம் இல்லை, துரிதமாக லாபம் அடையவேண்டும் என்ற பேராசையின் காரணமாகத்தான் ஒருவர் பங்குகளை வாங்குவதிலும் விற்பதிலும் ஈடுபடுகிறாரே ஒழிய அதற்கு வேறெந்த காரணமும் இல்லை, இவ்வாறாக ஒரு நிறுவனத்தின் பங்குகளின் விலையில் இறக்கம் ஏற்படும்போது அவற்றை வாங்குவதிலும் அவற்றின் விலையில் ஏற்றம் ஏற்படும்போது விற்பதிலும் ஒருவர் ஈடுபடுகிறார், ஆகவே நிறுவனங்களிடமோ அல்லது அந்த நிறுவனங்களின் அதிகாரத்தில் இருப்பவர்களிடமோ அவர்களுக்கு எந்தவகையான விஸ்வாசமும் இல்லை, அதேபோல அந்த நிறுவனத்தின் வர்த்தகத்திலோ அல்லது அந்த நிறுவனத்தில் பணியாற்றுகறவர்களிடமோ அவர்களுக்கு எந்தவிதமான உறவோ அல்லது தொடர்போ கிடையாது, எனினும் சில பங்குச்சந்தைகளில் குறிப்பிட்ட சில நிறுவனங்களின் பங்குகளின் விலையில் ஏற்றத்தைக் கொண்டு வரவேண்டும் என்ற நோக்கத்தோடு சில பணக்கார முதலாளிகள் அந்த நிறுவனங்களின் இயக்குநர்கள் குழுவோடு தொடர்பு வைத்துக் கொண்டு நிறுவன நடவடிக்கைகளில் ஆதிக்கம் செலுத்திவருகிறார்கள்.

மேலே குறிப்பிட்டுள்ள விஷயங்கள் உண்மையான பொருளாதாரத்திற்கும் பங்குச்சந்தைகள் என்று அழைக்கப்படும் நிதிச்சந்தைகளுக்கும் மத்தியில் உள்ள அகன்ற இடைவெளியைக் காட்டுகின்றன, பங்குச்சந்தைகளில் ஒரு குறிபிட்ட நிறுவனத்தின் பங்குகளின் விகிதாச்சாரத்தில் (ratio) ஏற்படும் ஏற்றஇறக்கத்தை கண்காணிப்பதற்கு வர்த்தகர்கள் கணக்கிடும் விகிதாச்சார முறை இந்த உண்மையை உறுதிப்படுத்துகிறது, ஒவ்வொரு பங்குகளுக்கும் வழங்கப்படும் வருடாந்திர லாபத்தின் (dividends) அடிப்படையில் பங்குகளின் நடப்புவிலை நிர்ணயிக்கப் படுகிறது, உதாரணமாக ஒரு பங்கின் வருடாந்திர லாபம் 2 டாலராகவும் பங்கின் விலை 40 டாலராகவும் இருந்தால் அந்த பங்கின் விகிதாச்சாரம் 20 டாலராகும் (பங்கு விகிதாச்சாரம் = பங்குவிலை/லாபம்) அதாவது ஒவ்வொரு பங்குகளுக்கும் லாபம் பங்குவிலையில் 5% ஆக இருக்கிறது, பங்குச்சந்தையில் உள்ள நிறுவனங்களின் விகிதாச்சார மதிப்புகள் ஒவ்வொரு நாளும் செய்தித் தாள்களில் வெளியிடப் படுகின்றன, இந்த விகிதாச்சாரங்களை ஆய்வு செய்து பார்ப்போமானால் அவற்றில் பெரிய அளவில் வேறுபாடுகள் இருப்பதைக் காணலாம், சில நேரங்களில் சில நிறுவனங்களின் பங்குகள் 100% விலை உயர்வையும் சில நிறுவனங்களின் பங்குகள் 95% விலை சரிவையும் அடைகின்றன என்பதை நாம் காணலாம், பங்குச்சந்தைகள் அனைத்திலும் யூகவணிகமே ஆதிக்கம் பெற்றிருக்கிறது மேலும் தொடர்ச்சியாக ஏற்படும் விலைகளின் ஏற்றஇறக்கம் பங்குச்சந்தைகளின் தனித்துவ அம்சமாக இருக்கிறது, உண்மையான பொருளாதாரத்திற்கும் நிதிச்சந்தைகளுக்கும் மத்தியில் இருக்கும் பிளவை இது சுட்டிக் காட்டுவதோடு பங்குச்சந்தையில் இடம் பெற்றிருக்கும் நிறுவனங்களின் உண்மை நிலைகளையும் இது தெளிவாக எடுத்துக் காட்டுகிறது, மேலும் பங்குச்சந்தைகள் ஒரு சூதாட்ட விடுதியாகவே செயல்படுகிறது என்பதையும் சூதாட்டத்தில் கைதேர்ந்த மேற்கத்திய பணமுதலைகள் வளரும் நாடுகளின் செல்வங்களை கொள்ளையடித்துச் செல்கின்றன என்பதையும் சந்தேகமில்லாத வகையில் விளக்கிக் காட்டுகிறது, இதுதான் பொதுத்துறை நிறுவனங்களைப் பொறுத்த உண்மைநிலையாகும்.

வட்டி அடிப்படையில் இயங்கும் வங்கி அமைப்பு - The usurious banking system :

வட்டி அடிப்படையில் இயங்கும் வங்கிகளைப் பொறுத்தவரை அவை முதலாளித்துவ பொருளாதாரக் கொள்கையின் பிரதான துயரமாக இருந்து வருகின்றன, எவ்வாறெனில்; இந்த வங்கிகள் வைப்புநிதி (deposit) என்ற பெயரில் பொதுமக்களிடமிருந்து பணத்தை வசூலித்து அவற்றை தங்கள் சொந்த பணம்போல் கருதிக்கொண்டு வினியோகம் செய்கின்றன, வங்கிகளில் பணத்தை வைப்புநிதியாக சேமித்து வைப்பவர்களிடமிருந்து பெறும் பணத்தை வர்த்தகர்களுக்கும் பங்குச்சந்தை வியாபாரிகளுக்கும் கடன் அளிப்பதை இந்த வங்கிகள் சட்டரீதியாக ஆக்கியிருக்கின்றன, சில நேரங்களில் வைப்புநிதி வைத்திருப்பவர்களுக்கு பணத்தேவை ஏற்படும்போது அவர்களுக்கு கடன் அளித்து அதற்கு வட்டியை வசூலித்துக் கொள்கின்றன.

வங்கிகளின் நடவடிக்கைகளில் சிலவகை மட்டும்தான் சட்டரீதியான செயல்களாக இருக்கின்றன. வங்கிகளின் முதலாளிகளில் பெரும்பான்மையானவர்கள் முதலாளித்துவ செல்வந்தர்களாக இருப்பதால் அவர்களுக்கும் அவர்கள் நடத்திவரும் நிறுவனங்களுக்கும் குறைந்த வட்டியில் கடன் கொடுப்பதற்கு முன்னுரிமை வாழங்கப் படுகிறது.

இத்தகைய கடன்களில் மிகக்குறைந்த இழப்பு(risk) மட்டுமே இருக்கிறது என்ற சாக்கில் மற்றவர்களுக்கு இரண்டாம்தர முன்னுரிமையே வழங்கப்படுகிறது, இந்த பாரபட்சம் கடனுக்கு விதிக்கப்படும் வட்டிவீதத்திலும் வெளிப்படையாக தெரிகிறது, உதாரணமாக; அமெரிக்காவில் பெரிய செல்வந்த முதலாளிகளுக்கும் பெரிய நிறுவனங்களுக்கும் 5 , 8 % வட்டிவீதத்தில் கடன் வழங்கப்படுகிறது, அதேவேளையில் நடுத்தர மக்களுக்கு வழங்கப்படும் நான்குசக்கர வாகன கடனுக்கு 20 % வட்டி வசூலிக்கப்படுகிறது, இதுபோன்ற காரணங்களால் மக்களின் பணம் ஒருசிலரிடம் மட்டும் சுற்றிக்கொண்டிருக்கும் நிலை ஏற்பட்டிருக்கிறது.

உண்மையான பொருளாதார நடவடிக்கைகளில் வங்கிகள் செலுத்தும் பங்களிப்பை விட மிக அதிகமான இழப்புகளை ஏற்படுத்தக்கூடிய ஆபத்தான பங்களிப்புகளை நிதிச்சந்தைகளில் செலுத்துகின்றன, ஏனெனில் பங்கு வர்த்தகம் செய்பவர்கள் அவர்களிடமுள்ள பணத்தைக் காட்டிலும் பன்மடங்கு அதிகமான மதிப்புடைய பங்குகளை வாங்கி வர்த்தகத்தில் ஈடுபடமுடியும் , உதாரணமாக; பங்குச்சந்தையில் 100 டாலராக இருக்கும் ஒருபங்கை ஒருவர் 5 டாலர் தன்னுடைய சொந்த பணத்தையும் 95 டாலர் வங்கியிடமிருந்து பெற்ற கடன் தொகையிலிருந்தும் விலைக்கு வாங்குகிறார். சில நேரங்களில் இந்த கடன் தொகையை தரகு நிறுவனங்கள் மூலமாக பெற்றுக்கொள்வார்; இந்த தரகு நிறுவனங்கள் வங்கியிடமிருந்து கடன்பெற்று அவர்களுக்கு கடன் அளிக்கின்றன, எனவே பங்குவர்த்தகர் ஒருவர் தன்னிடமுள்ள பணத்தைப்போல 20 மடங்கு விலை அதிகமாக உள்ள பங்குகளை விலை கொடுத்து வாங்கமுடியும், எனினும் இந்த வங்கிகள் பெரும் முதலாளிகளுக்கு மட்டும்தான் பங்குவர்த்தக கடன்களை அளிக்கின்றன, அதாவது பொதுமக்கள். வியாபாரிகள். வைப்புநிதி வைத்துள்ள நடுத்தர வகுப்பினர் ஆகியவர்களின் உழைப்பால் உருவான பணத்தை வங்கிகளிலிருந்து பெற்று அதை பங்குச்சந்தைகளில் முதலீடு செய்து தங்கள் கொள்முதல் திறனையும் பெருக்கிக்கொண்டு தங்கள் ஆதிக்கத்தையும் சொத்துக்களையும் பலமடங்கு உயர்த்திக் கொள்ளும் முதலாளித்துவ செல்வந்தர்களுக்கு மட்டும்தான் இந்த வங்கிகள் கடன் வழங்குகின்றன.

பங்குச்சந்தையில் வர்த்தகம் செய்பவர்கள் வங்கிகளில் கடன் பெற்று பங்குகளை வாங்கி அவற்றின் விலை ஏற்றம் அடையும்போது விற்பனை செய்கிறார்கள் என்று மேலே குறிப்பிட்டிருந்தோம். அவ்வாறு வங்கிகளில் கடன் பெற்று பங்குகளை வாங்கிய பின்னர் சில நேரங்களில் பங்குகளின் விலையில் வீழ்ச்சி ஏற்படுகிறது இத்தகைய சந்தர்ப்பங்களில் பங்குகளின் உண்மையான மதிப்பைவிட வங்கிக்கடனின் மதிப்பு அதிகமாக இருக்கும், உதாரணமாக ஒரு வர்த்தகர் பங்குகளை வாங்கும்போது அவருக்கு 90 % கடனை வங்கி வழங்குகிறது, அவர் 1.000.000 டாலருக்கு பங்குகள் வாங்கினால் அவருக்கு வங்கி 9.00.000 டாலர் கடன்தொகை வழங்கும், இந்நிலையில் பங்குகளின் விலையில் 20 % விலைச்சரிவு ஏற்படும் பட்சத்தில் அவரிடமுள்ள பங்குகளின் மதிப்பு 8.00.000 டாலராக ஆகிவிடும், இப்போது அவரிடமுள்ள பங்குகளின் மதிப்பின் அடிப்படையில் வங்கியின் சட்டரீதியான கடன்தொகை 7.20.000 டாலராக குறைந்துவிடும் ஆகவே அவர் உடனடியாக வங்கிக்கு 1.80.000 டாலர் பணத்தை திருப்பிச் செலுத்தவேண்டும், ஏனெனில் அவர் சட்டரீதியாக 90 % கடன்தொகைதான் வங்கியிலிருந்து பெறமுடியும், இந்நிலையில் அவரிடம் பணம் இருக்கும் பட்சத்தில் இந்தத்தொகையை வங்கிக்கு திருப்பி செலுத்தி விடுவார், அவரிடம் பணம் இல்லாத பட்சத்தில் தன்னிடமுள்ள பங்குகளை விற்றுதான் பணத்தை வங்கிக்கு செலுத்தவேண்டும், இதுபோன்ற நிர்பந்தமான நிலை பல வர்த்தகர்களுக்கு ஏற்பட்டிருக்கும் அவர்கள் அனைவரும் தங்களிடமுள்ள பங்குகளில் ஒரு பகுதியை பங்குச்சந்தையில் விற்றே ஆகவேண்டும், பங்குச் சந்தைகளைப் பொறுத்தவரை நிலவரம் எவ்வாறு இருக்கும் என்றால் பங்குகள் அதிகமாக கொள்முதல் செய்யப்படும்போது அவற்றின் விலை ஏற்றத்தை அடையும் அதேவேளையில் பங்குகள் அதிகமாக விற்பனை செய்யப்படும்போது அவற்றின் விலை வீழ்ச்சி அடையும், ஆகவே பல வர்த்தகர்கள் பங்குகளை விற்க முடிவு செய்யும்போது அவற்றின் விலையில் தொடர்ந்து சரிவு ஏற்பட்டுக் கொண்டேயிருக்கும், இந்தவீழ்ச்சி உச்சத்தை அடையும்போது வர்த்தகர்கள் மத்தியில் ஒருவிதமான அச்சம் ஏற்படுகிறது இதனால் பங்குகள் வைத்திருக்கும் அனைவரும் வேகமாக தங்கள் கைவசம் உள்ள பங்குகளை விற்பனை செய்துவிடவேண்டும் என்று எண்ணி விற்பனையில் துரிதமாக ஈடுபடும்போது பங்குச்சந்தைகளில் பெரும் கொந்தளிப்பு ஏற்படுகிறது, இந்த கொந்தளிப்பைத் தொடர்ந்து நிதிநெருக்கடிகளும் பொருளாதார பின்னடைவுகளும் இயல்பாக தோன்றுகின்றன.

ஆகவே முதலாளித்துவ பொருளாதார அமைப்பில் வட்டி அடிப்படையில் இயங்கும் வங்கிகளின் பங்களிப்பு என்னவென்றால் அவைகள் வர்த்தகத்திலும் விலைவாசிகளிலும் முறையற்ற ஏற்றஇறக்கங்கள் ஏற்படுவதற்கு காரணமாக இருக்கின்றன, எவ்வாறெனில் ஒரு குறிப்பிட்ட நிறுவனங்களின் பங்குகளின் விலையில் ஏற்றம் ஏற்படும்போது அவற்றில் வர்த்தகம் செய்யும் செல்வந்த முதலாளிகளுக்கு இந்த வங்கிகள் பெரும் தொகையை கடனாக கொடுத்து அதன் மூலம் கிடைக்கும் பெரும் வட்டித்தொகையில் தங்கள் நிதி இருப்புகளை அதிகரித்துக் கொள்கின்றன, இத்தகைய வர்த்தகர்கள் ஒரு குறிப்பிட்ட பங்குகளின் விலை உயரும்போது அவற்றை அவசரஅவசரமாக வாங்குகிறார்கள், இதனால் பங்குச்சந்தை சூடுபிடித்து விலைகள் தொடர்ந்து ஏற்றத்தை அடைகின்றன, அதுபோன்றே ஒரு குறிப்பிட்ட நிறுவனத்தின் திட்டம் தோல்வி அடையும்போதோ அல்லது அதுபோன்ற வதந்திகள் ஏதேனும் பரவும்போதோ அந்த குறிப்பிட்ட நிறுவனத்தின் பங்குகள் விலை வீழ்ச்சி அடைகின்றன, அவ்வாறு விலை வீழ்ச்சி அடையும்போது பங்குகளின் மதிப்பு குறைவதால் வங்கிகளில் கடன்பெற்ற வர்த்தகர்கள் வங்கிகளுக்கு பணம் செலுத்தும் நிலை ஏற்படுகிறது ஏனெனில் வங்கிகளின் சட்டப்படி விலை வீழ்ச்சியின் காரணமாக பங்குளின் மதிப்பில் ஏற்பட்ட குறைவுத்தொகை எவ்வளவோ அவ்வளவு தொகையை அவர்கள் உடனே செலுத்தவேண்டும், இந்நிலையில் வர்த்தகர்கள் தங்கள் கைவசம் இருக்கும் பங்குகளை விற்று வங்கிகளுக்கு பணம் செலுத்த எண்ணியவர்களாக பங்குச்சந்தைகளில் பங்குகளை விற்பதற்கு முடிவுசெய்யும்போது பங்குச்சந்தைகளில் ஒருவிதமான தேக்கநிலை ஏற்பட்டு விலைகள் சரிவை அடைகின்றன, இவ்வாறு விலைகள் தொடர்ந்து சரிவை அடையும் அதேவேளையில் வங்கிகளும் தொடர்ந்து தங்கள் கடன் தொகையை குறைத்துக் கொண்டே செல்கின்றன, இதனால் பங்கு வர்த்தகம் செய்பவர்களுக்கு மிகுந்த பணநெருக்கடி ஏற்பட்டு அதன் எதிரொலியாக நிதிச்சந்தையில் நெருக்கடிகளும் அதனைத் தொடர்ந்து நாட்டில் பொருளாதார தேக்க நிலைகளும் நாணயத்தின் மதிப்பில் வீழ்சியும் ஏற்படுகின்றன.

வங்கிகள் இவ்வாறு பெரும் தொகையை கடனாக அளிப்பதற்கு அவைகளுக்கு எங்கிருந்து பணம் கிடைக்கிறது என்பதை நாம் விளங்கிக் கொள்ளவேண்டும், வாடிக்கையாளர்கள் வங்கிகளில் வைப்புநிதிகளாக சேமித்து வைத்திருக்கும் பணத்தைத்தான் பங்குச்சந்தை வர்த்தகத்திற்கு வங்கிகள் கடனாக வழங்குகின்றன, வட்டி அடிப்படையில் இயங்கும் வங்கிகள் அனைத்தும் வாடிக்கையாளர்களின் சேமிப்பு நிதியையே நம்பியிருக்கின்றன மேலும் ஒரு கணக்கிலிருந்து எடுக்கப்படும் பணம் மற்றொரு கணக்கில் கொண்டு வரப் படுவதால் மக்களின் பணம் பெரும்பாலும் வங்கிகளுக்கு மத்தியில்தான் சுழன்று கொண்டிருக்கின்றன, பணத்தை வங்கிகளில் வைப்புநிதியில் சேமித்து வைத்திருப்பவர்களுக்கு பணம் தேவைப்படும்போது அவர்கள் வங்கிகளில் கடன் பெற்றுக் கொள்கிறார்கள், இவ்வாறு வங்கிகளில் கொடுக்கல் வாங்கல் நடைபெறும்போது வங்கிகளின் கணக்கு பதிவேட்டில் ஒரு கணக்கிலிருந்து மற்றொரு கணக்கிற்கு மாற்றப்படுகிறதே ஒழிய வங்கிகளின் உண்மையான பணஇருப்பில் மாறுதல் ஏற்படுவதில்லை, இவ்வாறு ஒரு வாடிக்ககையாளருக்கு இரண்டு கணக்குகள் வஙகிகளில் பராமரிக்கப் படுகின்றன, சேமிப்புக் கணக்கில் வரவுகள் பதிய வைக்கப்படுகின்றன கடன் கணக்கில் கடன்தொகைள் பதிவுசெய்யப் படுகின்றன, அனைத்து வாடிக்கையாளர்களும் தங்கள் வைப்புநிதியை ஒரே நேரத்தில் வங்கியிலிருந்து திருப்பி எடுக்க முடிவு செய்வார்களேயானால் வங்கிகள் ஒருபோதும் அவர்களுக்கு பணத்தை திருப்பிக் கொடுக்க முடியாது, ஏனெனில் வைப்புநிதியில் போடப்பட்ட பணத்தின் பெரும்பகுதி வங்கியிலிருந்து கடன் என்ற பெயரில் வெளியேறிவிட்டதுõ தங்கள் வைப்புநிதிகளை வாடிக்கையாளர்கள் அனைவரும் ஒரே நேரத்தில் திரும்பப்பெறுவதற்கு முடிவுசெய்த சந்தர்ப்பங்களில் பெரும்பாலும் வங்கிகள் மூடப்படும் நிலைமை ஏற்படுகிறது, இவ்வாறு நடைபெறும்போது வங்கிகளில் எஞ்சியுள்ள ரொக்கம் மற்றும் வங்கியின் சொத்துக்கள் ஆகியவற்றிலிருந்து கிடைக்கும் தொகை வாடிக்கயாளர்கள் மத்தியில் பங்கீடு செய்யப்படுகின்றன.

வங்கிகளின் மீதுள்ள நம்பிக்கையின் அடிப்படையிலும் தங்கள் பணம் சேமிப்புக்கணக்கில் வங்கிகளின் இருப்பு பெட்டகங்களில்(bank lockers) பத்திரமாக இருக்கிறது என்ற எண்ணத்திலும் தேவைப்படும்போது தங்கள் பணத்தை எடுத்துக் கொள்ளலாம் என்ற நம்பிக்கையிலும் வைப்புநிதியில் பணத்தை வைத்திருக்கும் வாடிக்கையாளர்கள் இருந்து கொண்டிருக்கிறார்கள், இந்த நம்பிக்கையை ஆதாரமாகக் கொண்டுதான் வட்டி அடிப்படையில் இயங்கிவரும் வங்கிகள் இருந்து கொண்டிருக்கின்றன, எனினும் இந்த நம்பிக்கை எதார்த்தத்தில் பெரும் மோசடியாக இருப்பதை வங்கிகளின் உண்மைநிலைகள் எடுத்துக் காட்டுகின்றன, வங்கிகள் திவாலை அறிவித்து மூடப்பட்டுவிட்ட நிலையில் வங்கிகளில் பணத்தை சேமித்து வைத்தவர்கள் தங்கள் முழுப் பணத்தையோ அல்லது அதில் பெரும் பகுதியையோ இழந்து விட்ட சம்பவங்கள் பல நேரங்களில் நடைபெற்றிருக்கின்றன, மேற்கு நாடுகளிலும் மற்ற உலக நாடுகளிலும் இது போன்ற நிகழ்வுகள் தொடர்ந்து நடைபெற்று வருவதால் வங்கிகள் மீது மக்கள் வைத்திருக்கும் நம்பிக்கை வெறும் கானல்நீர்தான் என்பது நிரூபிக்கப் பட்டிருக்கிறது, இத்தகைய தருணங்களில் ஏற்படும் நெருக்கடியை சமாளிப்பதற்கு காகித நாணயங்களை (inconvertible paper money) அச்சடித்துக் கொள்ளும் முறையை மேற்கத்தியர்கள் கண்டுபிடித்துள்ளார்கள், இந்த காகித நாணயங்களுக்கு உண்மையான மதிப்பு ஏதும் இல்லை ஏனெனில் அவைகளுக்கு பின்னனியாக தங்கத்தை இருப்பில் எந்த அரசுகளும் வைத்துக் கொள்வதில்லை, ஆகவே அவைகளை ஒருபோதும் தங்கமாக மாற்றிக்கொள்ள முடியாது, நெருக்கடி ஏற்படும்போது அவ்வப்போது காகித நாணயத்தை அச்சடிக்கும் பணியை அரசு சார்பாக மத்தியவங்கி (இங்ய்ற்ழ்ஹப் ஆஹய்ந்) மேற்கொள்கிறது, இந்தியாவில் இது மத்திய ரிஸர்வ்வங்கி (Reserve Bank) என்று அழைக்கப்படுகிறது, வட்டி அடிப்படையில் இயங்கும் வங்கிகளின் குளறுபடிகளை சமாளிப்பதற்காகவும் வங்கிகளின் மீது மக்கள் வைத்திருக்கும் நம்பிக்கைக்கு பெரும் மோசடி செய்யப்படுகிறது என்பது வெட்டவெளிச்சம் ஆகாமல் மறைப்பதற்காகவும் வங்கிகளை வீழ்ச்சியிலிருந்து காப்பாற்றுவதற்காகவும் முதலாளித்துவக் கொள்கையில் மக்கள் வைத்துள்ள நம்பிக்கையை நிலைநிறுத்திக் கொள்வதற்காகவும் இத்தகைய நடவடிக்கைகளை முதலாளித்துவ அரசுகள் மேற்கொள்கின்றன.

மாற்றமுடியாத காகித நாணய முறை - inconvertible paper money :

உண்மையான மதிப்பு எதையும் பெற்றிராத மாற்றமுடியாத காகித நாணயங்களை (inconvertible paper money) அச்சடித்து நாடு முழுவதும் புழக்கத்தில் விடுவதற்கு மத்தியவங்கிக்கு அதிகாரம் வழங்கப்பட்டிருக்கிறது, நாட்டிலுள்ள மக்கள் தங்கள் நிதியியல் சார்ந்த நடவடிக்கைகளை மேற்கொள்ளும்போது இந்த காகித நாணயங்களை ஏற்றுக் கொள்வதற்கு அவர்களை அரசு சட்டத்தின் மூலம் நிர்பந்தம் செய்கிறது, குடிமக்களில் எவரேனும் தங்கள் பொருட்களுக்கோ அல்லது சேவைகளுக்கோ பட்டுவாடாவாக இந்த காகித நாணயத்தை ஏற்றுக்கொள்ள மறுக்கும் பட்சத்தில் சட்டமும் நீதித்துறையும் அதை ஏற்றுக்கொள்வதற்கு அவரை கட்டாயப்படுத்தும் இல்லையெனில் அவர் தனக்கு சேரவேண்டிய தொகையை பெற்றுக்கொள்ளும் உரிமையை இழக்கநேரிடும்.

அரசின் கொள்கையை நிறைவேற்றுவதற்கு அவசியமான நாணயத்தை அச்சிட்டு வெளியிடுவதற்கு மத்திய வங்கிக்கு உரிமை இருக்கிறது என்று இதற்கு அர்த்தமாகும், உதாரணமாக வரிகள் மற்றும் கட்டணங்கள் மூலமாக அரசு வசூலித்த பணம் முழுவதும் செலவளிக்கப் பட்டுவிடும்போது அரசுகருவூலகத்தில் (govt. treasury) பணம் இருப்பு இல்லாமல் ஆகிவிடும் அது போன்ற நேரங்களில் மாற்று வழி இல்லாத காரணத்தால் மத்திய வங்கியிடமிருந்து பணத்தை கடனாக பெற்றுக் கொள்வதற்கு அரசு முயற்சி மேற்கொள்ளும், இதனடிப்படையில் மத்தியவங்கியின் கருவூலக கணக்கில் ஒரு தொகை கடனாக பதிவு செய்யப்பட்டு அதன் பெயரில் வைப்புநிதியாக வைக்கப்படும், தனது செலவினங்களுக்கு பணம் தேவைப்படும்போது கருவூலகம் இந்தத் தொகையிலிருந்து பணத்தை எடுத்துக்கொள்ளும், இந்தப் பணம் நாட்டின் புழக்கத்தில் வந்துள்ள புதிய பணமாக கருதப்படுகிறது, மக்களுக்கு கடன் வழங்குவதற்கு பணம் தேவை என்று மத்தியவங்கி கருதும்போது கருவூலக இருப்பில் பணம் இல்லை என்றால் நிதிப்பத்திரங்களையோ(exchequer bills) அல்லது நிறுவனங்களின் உறுதிப் பத்திரங்களையோ companies securities) பொதுமக்களிடமிருந்து மத்தியவங்கி கொள்முதல் செய்துகொள்ளும், இந்தப் பத்திரங்களை வினியோகம் செய்யும் நபர்கள் பெயரில் அதற்குரிய தொகை மத்தியவங்கியின் கணக்கிலோ அல்லது மற்ற வங்கிகளின் கணக்கிலோ பதிவு செய்யப்படும். இதுவும் நாட்டின் புழக்கத்தில் வந்துள்ள புதிய பணமாகவே கருதப்படுகிறது, 1987 ல் அமெரிக்காவில் நடந்த சம்பவம் இதற்குப் பொருத்தமான உதாரணமாக இருக்கிறது, நியூயார்க் பங்குச்சந்தைகளில் ஒரே நாளில் பங்குகளின் விலையில் 22 % சரிவு ஏற்பட்டது, உடனே அமெரிக்காவின் மத்திய வங்கி கணிசமான பெரும் தொகையை வங்கிகளுக்கு அளித்ததின் மூலம் பொருளாதார நெருக்கடி ஏற்படுவதைத் தவிர்ப்பதற்கு முயற்சி மேற்கொண்டது, கோடிக்கணக்கான டாலர் மதிப்புள்ள நிறுவனங்களின் உறுதிப்பத்திரங்களை (companies securities) மத்தியவங்கி கொள்முதல் செய்து அதிலிருந்து பெற்ற பணத்தை வங்கிகளுக்கும் பங்குச்சந்தை வர்த்தகர்களுக்கும் கடனாக கொடுத்து பிரச்சினைக்கு தற்காலிகமான தீர்வை ஏற்படுத்தியது, வட்டி அடிப்படையில் இயங்கும் வங்கி அமைப்பால் ஏற்படும் பொருளாதார சீரழிவுகளை சீர்படுத்துவதற்கு முதலாளித்துவ அரசான அமெரிக்கஅரசு பல நடவடிக்கைகளை மேற்கொண்ட போதிலும் நியூயார்க்கின் முன்னனி வங்கியான சிட்டிபாங்க் (City Bank) மூடப்படும் நிலைக்கு வந்துவிட்டது என்று பரவிய வதந்தியை அதனால் தடுக்க முடியவில்லை.

நாட்டிற்குத் தேவைப்படும் பணத்திற்காகவும் குடிமக்களின் சேவைகளுக்கு (services) கொடுக்க வேண்டிய பணத்திற்காகவும் முறையற்ற விதத்தில் காகித நாணயங்களை அச்சடித்துக் கொள்வது தவறான கொள்கையாகும் ஏனெனில் இதன் சுமைகள் அனைத்தும் சாமான்யர்களான பொதுமக்களின் தலையில்தான் சுமத்தப்படுகின்றன, இருந்தபோதிலும் பலசமயங்களில் இதன் விளைவுகளை மக்கள் உணர்ந்து கொள்வதில்லை, நாட்டில் பணப் புழக்கம் அதிகமாகும்போது நாணயத்தின் செலாவணி மதிப்பில் சரிவு ஏற்படுகிறது இதனால் பொருட்களின் விலைவாசிகளும் மக்களிடமிருந்து பெற்றுக்கொள்ளும் சேவையின் (services) ஊதிய அளவுகளும் உயர்ந்து கொண்டே செல்கின்றன, இந்நிலையை பணவீக்கம் (inflation) என்று கூறுகின்றனர், மக்களிடம் இருக்கும் பணத்தின் மதிப்பில் சரிவு ஏற்படுவதால் அவர்கள் பெறும் ஊதியத்தின் மதிப்பில் குறைவு ஏற்படுகிறது, இதனால் அவர்களின் வாழ்க்கைத் தரம் வெகுவாக கீழ்நிலைக்குச் சென்றுவிடுகிறது வறுமையும் பசியும் அவர்களை வாட்டி வதைக்கிறது, முதலாளித்துவ பொருளாதாரத்தின் பிற்போக்குத்தனத்தின் காரணமாகவும் முதலாளித்துவ வாதிகளின் சுரண்டல் கொள்கையின் காரணமாகவும் உலக மக்கள் சமுதாயம் பெரும் சீரழிவுகளையும் கடுந்துயரங்களையும் அனுபவித்து வருகிறது, தந்திரமாக உருவாக்கப்பட்ட மோசடியான நம்பிக்கையை ஆதாரமாக வைத்து முதலாளித்துவ பொருளாதாரக் கொள்கை இயங்கிக் கொண்டிருக்கிறது, காகித நாணயத்திற்கு உண்மையான மதிப்பு இல்லை என்றபோதும் அதற்கு மதிப்பு இருப்பதாக மக்களை ஏமாற்றும் விதத்தில் நம்பிக்கை ஏற்படுத்தப்படுகின்றது, இந்த நம்பிக்கையை முதலாளித்துவ அரசுகள் மக்கள்மீது நிர்பந்தமாக சுமத்தி இருப்பதோடு நீதியின் பார்வையில் இந்த நிர்பந்தத்தை சட்டரீதியாகவும் ஆக்கியிருக்கின்றன, ஒர் ஏழை நாட்டில் வருவாய் ஆதாரங்கள் வீழ்ச்சி அடையும் போது அதன் அரசியல் சூழல் பலவீனப்பட்டுவிடுகிறது என்பதை நாம் காண்கிறோம், அந்த நாட்டின் நாணயத்தின் மதிப்பில் சரிவு ஏற்படும்போது மற்ற நாணயங்களின் செலாவணி மதிப்பை ஒப்புநோக்கி உள்ளூர் நாணயத்தின் மதிப்பை ஆட்சியாளர்கள் குறைப்பதையும் நாம் காண்கிறோம், மேலும் அவர்கள் பல்வேறு தந்திரங்களை கையாண்டு காகித நாணயங்களுக்கு உண்மையான மதிப்பு இருப்பதுபோல் காட்டி மோசடி செய்வதையும் நாம் காண்கிறோம்,
மேற்கத்திய பொருளாதாரக் கொள்கையின் அடிப்பûயில் இயங்கும் பங்குச்சந்தைகளின் உண்மைநிலை இவ்வாறு இருக்கிறது, தவறான அடித்தளத்தில் உருவாக்கப்பட்ட இந்த கொள்கையை உலக நாடுகள் அனைத்தும் கண்மூடித்தனமாக பின்பற்றுகின்றன, மக்களுக்குத் தேவையான எந்த பொருட்களையும் உற்பத்தி செய்யாத பணமுதலைகளின் ஆடம்பர வாழ்க்ûக்ககு வளம் அளிக்கும் ஆதாரங்களாக பங்குச்சந்தைகள் விளங்குகின்றன, இத்தகைய நிதிச்சந்தைகளில் வர்த்தகம் செய்வதின்மூலம் மிக எளிதாகக் கிடைக்கும் பெரும் லாபத்தை அவர்கள் பெற்றுக் கொள்கிறார்கள், பங்குச்சந்தைகள் அனைத்தும் சூதாட்டவிடுதிகள்தானே தவிர வேறொன்றும் இல்லை மேலும் அவைகள் எளிதாக அறுபடக்கூடிய சிலந்திவலை போன்றவை, உலக லாபத்தையும் உடல் இன்பத்தையும் லட்சியமாகக் கொண்டு செயல்படும் முதலாளித்துவவாதிகளின் பேராசையின் சின்னமாக பங்குச்சந்தைகள் விளங்குகின்றன, முதலாளித்துவ பொருளாதார அமைப்பில் இடம் பெற்றுள்ள பொதுத்துறை நிறுவனங்கள். வட்டியில் இயங்கும் வங்கிகள் மற்றும் உண்மையான மதிப்பு இல்லாத காகித நாணயங்கள் ஆகியவை இல்லாமல் இருக்குமானால் ஒட்டுண்ணிசந்தைகளான (parasite markets) இந்த பங்குச்சநிதைகள் தோன்றுவதற்கும் அவைகள் நிலைத்து நிற்பதற்கும் வாய்ப்போ வழியோ அறவே இருக்க முடியாது, மேற்குலகத்தால் உருவாக்கப்பட்டு உலக நாடுகள் அனைத்திலும் பரவியுள்ள பங்குச்சந்தை (ள்ற்ர்ஸ்ரீந் ம்ஹழ்ந்ங்ற்ள் ர்ழ் ச்ண்ய்ஹய்ஸ்ரீண்ஹப் ம்ஹழ்ந்ங்ற்ள்) குறித்த எதார்த்தமான உண்மைகள் இதுதான்,

சிறுபான்மையினருக்கான ஃபிக்ஹ் - இஸ்லாத்தைச் சீரழிப்பதற்கான புதிய ஃபிக்ஹ் பகுதி 2

சிறுபான்மையினருக்கான ஃபிக்ஹைப் பற்றிய பரிசீலனை

சிறுபான்மையினருக்கான ஃபிக்ஹின் து}ண்கள்

சிறுபான்மையினருக்கான ஃபிக்ஹ் பற்றிய தத்துவத்தை முன்மொழிபவர்களினால் பல வாதங்கள் எடுத்து வைக்கப்படுகின்றன. சிறுபான்மையினருக்கான ஃபிக்ஹின் நிலைப்பாட்டை நியாயப்படுத்துவதற்கு கையாளப்படும் கருக்கோள்களுள் பின்வருபவை அடங்கும்:

1. புதிய பிரச்சினைகளைப் பற்றி ஷாPஆ மௌனம் சாதிக்கிறது. மேலும் வழக்கிலுள்ள இஸ்லாமிய முறைமை, இப்பிரச்சினைகளை எதிர் கொள்வதற்கு போதியளவு ஆற்றல் அற்று இருக்கின்றது.

2. காலத்திற்கும் இடத்திற்கும் தகுந்த விதத்தில் ஷாPஆ விதிமுறைகள் மாற்றமடைகின்றன. மேலும் இதற்கு ஆதாரமாக இமாம் ஷாஃபியின் ஃபிக்ஹை எடுத்துக் காட்டலாம்.

3. ஷாPஆ விதிமுறைகளைப் பற்றி நாம் கேட்கும் கேள்விகள் மாற்றமடைய வேண்டும்.

அரசியல் ஈடுபாடு குறித்தும், முஸ்லிம்களை இரண்டறக் கலந்துவிடச் செய்வதற்குமான தங்கள் வாதங்களுக்கு வலுச் சேர்ப்பதற்காக பல நியாயங்களை முன் வைக்கப்படுகின்றன. இவ்வாதங்களில் சில ஷாPஆ மூலங்களைத் தவறான வடிவத்தில் எடுத்து வைக்கின்றன. அதேவேளை, இவ்வாதங்களி;ல் பல பகுத்தறிவு hPதியான நியாயங்களாகும். அவர்கள் குறிப்பிடக்கூடிய கருக்கோள்களில் சில பின்வருமாறு:

1. யூசுப் (அலை) அவர்களின் வரலாறும், அவர்கள் எகிப்;து நாட்டை நிர்வகிக்கும் ஆட்சியில் பங்குபற்றினார்கள் என்ற வாதமும்.

2. முஸ்லிம்களுக்கும், இஸ்லாத்திற்கும் (அரசியல் ஈடுபாடுகளினால்) நன்மை (மஸ்லஹா) உண்டு.

3. அல்குர்ஆனின் புவியியற் கொள்கையைப் பின்பற்றுதல்.4. குடியுரிமை பற்றிய கருத்தியல்.

சிறுபான்மையினருக்கான ஃபிக்ஹின் அவசியத்தை மறுதலிப்பது

1. புதிய பிரச்சினைகளில் ஷாPஆ மௌனம் சாதிக்கிறது என்ற வாதம்.

சிறுபான்மையினருக்கான ஃபிக்ஹை ஆதரிப்பவர்கள்; ஷாPஆ புதிய பிரச்சினைகளில் மௌனம் சாதிப்பதாகவும், இந்த பிரச்சினைகளுக்கு முகம் கொடுப்பதற்கு தற்போதைய இஸ்லாமிய முறைமையினால் இயலவில்லை என்றும் வாதிடுகின்றனர். இந்தக் கருத்தோட்டத்தை முன்வைக்கும் இவர்கள், ஒரு பெறுமதி வாய்ந்த ஹதீஸைக் குறிப்பிடுகின்றனர்: ஜர்தும் பின் நாஸிர் உடைய ஆதாரத்தோடு கூடிய இந்த ஹதீதில் அல்லாஹ்வின் து}தர் (ஸல்) அவர்கள் கூறினார்கள்: “வல்லமை பொருந்திய அல்லாஹ், மார்க்கக் கடமைகளை விதிக்கின்றான். எனவே அவற்றைப் புறக்கணிக்காதீர்கள். அவன் வரம்புகளை அமைத்திருக்கின்றான். எனவே அவற்றைத் தாண்டிச் செல்லாதீர்கள். அவன் சிலவற்றை தடை செய்திருக்கின்றான். எனவே அவற்றை மீறாதீர்கள். அவன் உங்கள் மீதுள்ள கருணையினால் (மறந்ததினால் அல்ல) சிலவற்றைப்பற்றி மௌனம் சாதிக்கிறான். எனவே அவற்றைத் தேடிச் செல்லாதீர்கள்” (தாரகுத்னி, திர்மிதி, இப்னு மாஜா, ஹாக்கிம்)

மேற்கில் வாழும் முஸ்லிம்களுக்காக ஒரு முறைமையை வகுத்து கொடுப்பதற்கு முயற்சி மேற்கொண்டிருக்கும் தாரிக் ரமழான் என்பவர், தனது “ஓர் ஐரோப்பிய முஸ்லிமாக இருப்பதற்கு” என்ற நு}லில், இந்த ஹதீஸில் குறிப்பிடப்படும் மௌனத்தைப் பற்றி, ‘இது அனுமதிக்கப்படுவதற்கான ஓர் அடிப்படை விதிமுறையைச் சுட்டிக் காட்டுவதாகக் குறிப்பிடுகின்றார். மேலும் அவர், ‘இந்த மௌனமானது, அதற்குப் பிறகு சமூக விவகாரங்களுக்குள் (முஆமலாத்); ஃபிக்ஹ் (சட்டவியல்) நீடித்து வளர்ச்சியடைவதற்கும், பரிணாமமடைவதற்கும், தோற்றம் பெறுவதற்கும் அனுமதிக்கக்கூடிய ஒன்றாக இருக்கின்றது’ என எழுதுகின்றார்.

“தெளிவான, வெளிப்படையான மூலம் ஒன்று இல்லாதவிடத்தில், அனுமதிப்பதற்கான கருத்தோட்டம் (இபாஹா) காணப்படுவதாக இப்புரிதல் மூலம் விளங்கிக் கொள்ளப்படுகிறது. முஸ்லிம்களின் நலன் கருதி அறிஞர்கள் மிக ஆழமாகப் படித்தறிந்து அபிப்பிராயங்களை உருவாக்குவதற்கான பகுதி இதுதான்” என இவர்கள் கருதுகின்றனர். பல்வேறு காரணங்களினால் இந்த அபிப்பிராயம் மிக பலவீனமானது ஆகும். அல்குர்ஆனினால் அல்லது ஸ_ன்னாஹ்வினால் தீர்ப்பு வழங்கப்படாத எந்தவொரு அம்சத்தையும் ஷாPஆ விட்டு வைக்கவில்லை. இஸ்லாமிய ஷாPஆவானது, முழுமையாகவும், பரந்த அளவிலும் எல்லா நேரங்களிலும், எல்லா இடங்களிலும் மனிதனின் எல்லா நடவடிக்கைகளையும் சூழ்ந்து நிற்கின்றது. அல்லாஹ் பின்வரும் இறை வசனத்தில் மிகத் திட்டவட்டமான ஒரு கருத்தை முன்வைக்கிறான்:

“மேலும் உமக்கு இவ்வேதத்தை (அல்குர்ஆனை) இறக்கி அருளியுள்ளோம். அது யாவற்றையும் மிகத் தெளிவாக விபரிக்கக்கூடியதாய் இருக்கின்றது. முற்றிலும் (இறைவனுக்கு) கீழ்ப்படிந்து வாழும் மக்களுக்கு அது நேர்வழி காட்டக் கூடியதாகவும், அருளாகவும் ஒரு நற்செய்தியாகவும் இருக்கின்றது.” (16:89)

எனவே, ஒரு ஷாPஆ சட்டம் காணப்படாத சந்தர்ப்பங்களும் இருக்கின்றன என்றும் ஒரு குறிப்பிட்ட சந்தர்ப்பத்தை கவனத்திற் கொள்ளாது அதனை ஷாPஆ முழுமையாக அலட்சியப்படுத்தி விட்டது என்றும் அப்படிப்பட்ட ஒரு சந்தர்ப்பத்திற்கான ஆதாரங்களை நிறுவித் தரவில்லை என்றும் வாதாடுவதற்கு எந்தவொரு முஸ்லிமுக்கும் உரிமை கிடையாது.
இத்தகையக் கண்ணோட்டத்தை கொண்டிருப்பதானது, அல்குர்ஆன் அல்லது ஸ}ன்னாஹ்விலிருந்து எந்தவொரு ஆதாரமும் இல்லை என்றும், அல்லது அல்குர்ஆனும் ஹதீஸ_ம் ஒரு சட்டபூர்வமான ‘இல்லாஹ்’ எனப்படும் ஷாPஆ காரணியின் மூலமாக ஒரு குறியீட்டைத் தரவில்லை என்றும் கொள்வதாகும். இல்லாஹ் எனப்படும் ஷாPஆ காரணி என்பது வெளிப்படையாகவோ அல்லது குறியீடுகள் மூலமாகவோ மூலத்தில் குறிப்பிடப்படுகின்றன அல்லது அனுமானத்தின் மூலமாகவோ ஒப்புமை மூலமாகவோ பெறப்படுகின்றன. இஃது அந்த விதிமுறை, வாஜிப் (கட்டாயமானது), மன்து}ப் (பரிந்துரைக்கப்பட்டது), ஹராம் (தடுக்கப்பட்டது), மக்ரூஹ் (குற்றமானது), முபாஹ் (அனுமதிக்கப்பட்டது) என்பனவற்றுள் ஒன்றை விவரிப்பதற்கு உரியதாகும். எந்தவொரு முஸ்லிமும், இந்தக் கண்ணோட்டத்தைக் கொண்டிருக்கக்கூடாது. ஏனென்றால் ஷாPஆ முழுமை வாய்ந்ததன்று என வாதிடுவதன் மூலம், அவன் ஷாPஆ மீது அவது}று கற்பிக்கிறான். மேலும், அவன் ஷாPஆ அல்லாத தீர்ப்புகளைத் தேடிப் பெறுவதைச் சட்டபூர்வமானதாக எடுத்துக் கொள்கிறான். இதன்மூலம் அல்லாஹ்வின் கூற்றுக்கு மாறு செய்தவனாக ஆகி விடுகின்றான்:

“இல்லை! (முஹம்மதே) உம் இறைவன் மீது சத்தியமாக! அவர்கள் தங்களுக்கிடையே ஏற்பட்ட பிணக்குகளில் உம்மை நீதிபதியாக ஏற்றுக் கொண்;டு, பின்னர் நீர்; அளிக்கின்ற தீர்ப்பு குறித்து தம் உள்ளங்களில் எத்தகைய அதிருப்தியும் கொள்ளாமல், முற்றிலும் அதற்கு அடிபணியாத வரை அவர்கள் நம்பிக்கை கொண்டவர்கள் ஆக மாட்டார்கள்.” (4:65)

ஷாPஆ ஒரு சட்டத்தைக் கொண்டு வரவில்லை எனக் கூறி, ஷாPஆ கொண்டு வராத ஒரு சட்டத்தை ஒரு முஸ்லிம் பின்பற்றினால், அவன் ஷாPஆ அல்லாத ஒன்றின் தீர்ப்பை எடுத்துச் செல்பவனாகின்றான். இது நிச்சயமாகத் தடுக்கப்பட்டதாகும். ஏனென்றால், அவன் எல்லா சந்தர்ப்பங்களுக்குமான சட்டங்களை ஷாPஆ கொண்டு வரவில்லை என வாதிடக் கூடியவனாக இருக்கின்றான். எனவே, ஒரு குறிப்பிட்டச் சட்டத்தை ஷாPஆ கொண்டு வரவில்லை எனக் காரணம் காட்டி, இஸ்லாம் அல்லாத ஒன்றிலிருந்து எடுத்தாள்வதற்கு அனுமதி உண்டு என வாதிடுவது, மிகத் தவறானதும் பிழையானதுமான ஒரு வாதமாகும்.
ஆகவே, ஷாPஆ மௌனமாய் இருக்கின்ற ஒவ்வொன்றும் முபாஹ் (அனுமதிக்கப்பட்டது) எனக் கூறுவது, நினைத்துப் பார்ப்பதற்கும் முடியாத ஒன்றாகும். ஏனென்றால், ஷாPஆ சில சட்டங்கள் மீது மௌனம் சாதிக்கின்றது என்றும், அச்சட்டங்களை நிறுவித் தரவில்லை என்றும் வாதிடுவது ஷாPஆவிற்கு எதிராக அவது}று கற்பிக்கும் ஒரு செயலாகும். மேலும், இது உண்மை நிலைக்கும் மாறானதாகும். ஏனென்றால் ஷாPஆ எதைப் பற்றியும் குறிப்பிடாமல் மௌனம் சாதிக்கவில்லை.

அல்லாஹ்வின் து}தர் (ஸல்) கூறினார்கள்: “ நிச்சயமாக அல்லாஹ் சில கடமைகளை விதித்திருக்கிறான்;. எனவே அவற்றைப் புறக்கணிக்காதீர்கள்...” இது மூலங்களில் ஷாPஆவினால் குறிப்பிடப்படாதவைப் பற்றி கேட்பதன் மீது தடை விதிக்கப்பட்டிருப்பதை உணர்த்துகின்றது.

இதைப் போன்று இன்னோர் ஹதீஸ_ம் காணப்படுகின்றது: “ முஸ்லிம்களுக்கு மத்தியில் படுமோசமான பாவிகள் யாரென்றால், தங்களுக்கு தடுக்கப்பட்டதைப் பற்றி கேள்வி கேட்பவர்களாவர். அவர்கள் அது பற்றி கேட்டதன் காரணமாக, பின்னர் அது அவர்களுக்கு தடை செய்யப்பட்டது.”
இதே கருத்தில் பல ஹதீஸ்கள் காணப்படுகின்றன. அல்லாஹ்வின் து}தர் கூறியதாக அறிவிக்கப்படுகின்றது: “ நான் உங்களுக்கு கூறாதவற்றைப் பற்றி என்னை நீங்கள் விட்டுவிடுங்கள். ஏனென்றால் உங்களுக்கு முன் வாழ்ந்தவர்கள் அதைப் பற்றி தொடர்ந்து கேட்டுக் கொண்டிருந்ததன் காரணமாகவும், தங்கள் இறை து}தர்களிடம் விவாதித்து கொண்டதன் காரணமாகவும் அழிந்து போனார்கள். எனவே நான் உங்களைத் தடுத்ததை விட்டும் தவிர்ந்து கொள்ளுங்கள். மேலும் நான் உங்களுக்கு கட்டளை இட்டதைக் கொண்டும் உங்களால் முடிந்தளவுக்கு எடுத்து நடவுங்கள்.”
ஹதீஸ் நு}ல்களில் அறிவிக்கப்பட்டிருக்கின்றது: அல்லாஹ்வின் து}தர் (ஸல்) அவர்கள் ஒருமுறை “மேலும் அல்லாஹ் ஹஜ்ஜு செய்யுமாறு மக்களுக்கு கட்டளையிடுகிறான்…” என்ற வேத வசனத்தை ஓதினார்கள். இதன்போது ஒரு மனிதர் கேட்டார். “அல்லாஹ்வின் து}தரே! இது ஒவ்வொரு வருடமுமா?” அவர்கள் பதிலளிக்கவில்லை. எனவே, அந்த மனிதர் திரும்பவும் கேட்டார். “அல்லாஹ்வின் து}தரே! இது ஒவ்வொரு வருடமுமா?” மீண்டும் அவர்கள் பதிலளிக்கவில்லை. எனவே, அந்த மனிதர் மூன்றாவது முறையாகவும் கேட்டார். “அல்லாஹ்வின் து}தரே இது ஒவ்வொரு வருடமுமா?” இதன் பிறகு அல்லாஹ்வின் து}தர் இவ்வாறு பதிலளித்தார்கள்: “எனது ஆன்மா எவனுடைய கைவசத்தில் இருக்கின்றதோ, அவன் மீது சத்தியமாக! நான் இதற்கு பதிலளித்தால் அது கடமையாகிவிடும். மேலும் அது கடமையாகி விட்டால் உம்மால் அதை நிறைவேற்ற முடியாது. மேலும் உம்மால் அதனை நிறைவேற்ற முடியாவிட்டால் நீர் பாவம் செய்தவராகி விடுவீர். எனவே நான் உமக்கு கட்டளையிடாதவை பற்றி (கேட்காதீர்) என்னை விட்டுவிடுங்கள்.“

எனவே, “உம்மத்தின் தவறையும், மறதியையும் அவர்கள் செய்ய நிர்ப்பந்திக்கப்பட்டதையும் அல்லாஹ் மன்னித்து விட்டான்“ என்றும், “...மேலும் அவன் சிலவற்றைப் பற்றி மௌனம் சாதிக்கிறான். இது மறதியினாலன்று. இது உங்கள் நாயனிடத்திலிருந்து தரப்பட்ட அருளாகும். எனவே அவற்றை ஏற்றுக் கொள்ளுங்கள்...“ என்றும் அல்லாஹ்வின் து}தர் கூறியிருப்பதன் கருத்தாவது, அல்லாஹ் உங்கள் மீதான கடமைகளை மென்மையாக்கியிருக்கிறான்- எனவே நீங்கள் உங்களை மேலதிகச் சுமையைத் தாங்குபவர்களாக ஆக்கிக்கொள்ள வேண்டிவரும் என்பதனால் அதனைப் பற்றி கேள்வி கேட்காதீர்கள் என்பதாகும்.

உதாரணமாக, ஹஜ்ஜுக் கடமையைப்பற்றி பொதுவான வார்த்தைகளில் கட்டளையிடப்படுகின்றது. யாரோ ஒருவர் அது ஒவ்வொரு ஆண்டும் செய்யப்பட வேண்டுமா எனக் கேட்கின்றார். அல்லாஹ் மக்கள் மீது கொண்ட கருணையின் காரணமாக, உங்கள் சுமையைக் குறைக்க வேண்டும் என்பதற்காக, இந்த கடமையை வாழ்நாளில் ஒருமுறை செய்ய வேண்டும் எனக் குறைத்திருக்கிறான். எனவேதான் அல்லாஹ்வின் து}தர்(ஸல்) அவர்கள், இந்தக் கேள்வியை கேட்டும் கேளாமல் இருந்து, இந்தக் கடமையை ஒவ்வொரு ஆண்டும் செய்யும் விஷயத்தில் மௌனம் சாதிக்கிறார்கள். இவ்வாறாக இவ்விஷயங்களில் துருவிப் பார்க்கக் கூடாது என்றும் அவற்றைப் பற்றி கேட்கக் கூடாது என்றும் தெளிவாகிறது. இதுதான் அதற்கான கருத்து என்பதற்கான ஆதாரம், அல்லாஹ்வின் து}தர்(ஸல்) அவர்களின் வார்த்தைகளாகும். “அவன் சிலவற்றை மன்னித்து விட்டான்” எனக் கூறியதன் பின்பு முஹம்மத் (ஸல்) அவர்கள் “எனவே அதைத் துருவிப் பார்க்காதீர்கள்” என மொழிந்ததாகும்.

எனவே, எவற்றின் தடை பற்றி வேத வசனங்கள் இறக்கி அருளப்படவில்லையோ, அவற்றைப் பற்றி கேள்வி கேட்பதினின்றும் முஸ்லிம்களைத் தடுப்பதே இப்போதைய பிரச்சினையாகும். இப்போதைய பிரச்சினை, அல்லாஹ் சில ஷாPஆச் சட்டங்களைக் கூறவில்லை என்பதன்று. ஏனென்றால் ஹதீஸின் வசனங்கள் அல்லாஹ்வின் கருணையைப் பற்றியும், சில விஷயங்களில் அவனது மன்னிப்பைப் பற்றியும் குறிப்பிடுகின்றன. வேறொரு அறிவிப்பில், “...மேலும் அவன் எவற்றைப் பற்றி மௌனம் சாதிக்கிறானோ, அவை உங்களுக்கொரு மன்னிப்பாகும்...” எனக் கூறப்பட்டுள்ளது. இந்த ஹதீஸ{ம் கூட பிரச்சினையானது, அல்லாஹ் உங்களுக்கு மென்மையாக்கி, மேலும் உங்களுக்கு தடுக்காததைப் பற்றி துருவிப் பார்ப்பதும் கேள்வி கேட்பதும் தடை செய்யப்பட்டுள்ளது என்பதோடு தொடர்புடையதுதான் என்பதை உணர்த்துகின்றது.

எனவே ஏதாவது ஒன்று தடை செய்யப்படவில்லை என்றால், அஃது அல்லாஹ்வின் புறத்திலிருந்து வந்த ஒரு மன்னிப்பாகும். அதாவது, அதன் தடைபற்றி அல்லாஹ் மௌனம் சாதிப்பது அல்லாஹ்வின் புறத்திலிருந்து வந்த மன்னிப்பைச் சுட்டிக் காட்டுகிறது. ஆதலினால் அதைப் பற்றி கேள்வி கேட்காதீர்கள். இதனை அல்லாஹ்வின் திருவசனம் ஒன்று இவ்வாறு பிரதிபலிக்கின்றது: “இறைநம்பிக்கை கொண்டவர்களே! சில விசயங்கள் உங்களிடம் வெளிப்படுத்தப்பட்டால், அவை உங்களுக்கு மன வருத்தத்தினை ஏற்படுத்தும். அவற்றைப் பற்றி நீங்கள் வினவாதீர்கள். ஆயினும் குர்ஆன் இறக்கி அருளப்பட்டு கொண்டிருக்கும் வேளையில் அவற்றைப் பற்றி நீங்கள் வினவினால், அப்போது அவை உங்களுக்கு வெளிப்படையாக கூறப்பட்டு விடும். நீங்கள் (இதுவரை) கேட்டவற்றை அல்லாஹ் மன்னித்து விட்டான். அல்லாஹ் மன்னிப்பு வழங்குபவனாகவும், சகிப்புத்தன்மை உடையவனாகவும் இருக்கின்றான்.“ (5:101)

இந்த வகையான அபிப்பிராயத்தின் விளைவாகவும், அல்லாஹ் வழங்கும் தீர்வுகளை கண்டறிவதற்கு மூலங்களைத் தேடிப் பார்ப்பதற்கு முன்வராத சோம்பேறித்தனமான மனப்பான்மையின் காரணமாகவும், சில முஸ்லிம்களை “விசேஷமான” ஒரு ஃபிக்ஹைப் பின்பற்றுவதற்கு அழைப்பு விடுக்க வைத்திருக்கிறது. அதனைத்தான் அவர்கள் “சிறுபான்மையினருக்கான சட்டவியல்” (பிக்ஹ_ல் அகல்லியாத்) எனப் பெயரிட்டு அழைக்கின்றனர்.

2. காலத்திற்கு காலம், இடத்திற்கு இடம் இஸ்லாம் மாற்றமடைகின்றது என்ற வாதம்

“காலத்திற்கு காலம், இடத்திற்கு இடம் இஸ்லாம் மாற்றமடைகின்றது” (கலாநிதி தாஹிர் ஜாபிர் அல் அல்வானி – ‘முகத்திமா ஃபி ஃபிக்ஹ் அல் அகல்லியாத்’ சிறுபான்மையினருக்கான பிக்ஹ் பற்றிய முன்னுரை) எனக்கூறி அப்படிப்பட்ட ஒரு விதிமுறை இருப்பதாக சிலர் வாதிடுகின்றனர். இந்த சிந்தனையை ஆதரிப்பவர்கள், இன்று நாம் நவீன யுகத்தில் மேற்குலகில் வாழ்ந்து வருவதன் காரணமாக, அஹ்காம் (சட்டங்)களைக் கொண்டு வருவதற்கு ஒரு புதிய முறைமை வகுக்கப்படவேண்டும் எனக் கூறுகின்றனர். முந்தைய உலமாக்கள் சிலர் இந்த விதிமுறையை பின்பற்றினார்கள்தாம். விஷேசமாக ஹனஃபி மத்ஹபைச் சேர்ந்தவர்களினால் இது பின்பற்றப்பட்டது. ஆனால் அவர்களுடைய அபிப்பிராயங்களுக்கு பின்னால் இருந்த கருத்தோட்டத்தை ஒருவர் புரிந்து கொள்வதற்கான அவசியம் இருக்கின்றது. புதிய முறைமையை கண்டு பிடிப்பதற்கு குரல் கொடுப்பவர்களின் அபிப்பிராயங்களுக்கு எந்த வகையிலும் அது ஒத்ததொன்றன்று. ஹனஃபி சட்டவியலாளர் இப்னு ஆபிதீனின் கருத்தின்படி, “மாற்றமடையும் சட்டங்கள்” என்பதன் அர்த்தமாவது, ‘காலத்திற்கும், நேரத்திற்கும் இணங்க மாற்றமடைவது ஷாPஆவின் சட்டங்களல்ல. மாறாக சம்பிரதாயங்கள், பழக்கவழக்கங்கள் (உர்ஃப்) என்பவற்றை அடிப்படையாகக்கொண்ட சட்டங்கள் அல்லது நடைமுறையிலிருக்கும் சம்பிரதாயங்களின் ஒளியில் பெரும்பாலும் வகுக்கப்பட்ட சட்டத்துறை அபிப்பிராயங்களை அடிப்படையாகக்கொண்ட ஃபிக்ஹ் சட்டங்கள்தாம் மாற்றமடைகின்றன. காலப்போக்கில் அவை எந்தச் சம்பிரதாயங்கள் மீது நிறுவப்பட்டுள்ளனவோ அந்தச் சம்பிரதாயங்கள் மாற்றமடைகின்ற போது, இந்த சட்டங்களை விட்டு விலகிச் செல்வதற்கு அனுமதிக்கப்படுகின்றது. ஆனால் அல்குர்ஆன், ஹதீஸினுடைய மூலங்களை அடிப்படையாகக் கொண்டு வகுக்கப்படும் சட்டங்கள் ஒருபொழுதும் மாற்றமடைவதில்லை. உசூலுல் ஃபிக்ஹ் துறையைச் சேர்ந்த அறிஞர்கள், அல்குர்ஆன், ஸ{ன்னாஹ்வினுடைய மூலத்திற்கு முரணான ஒரு நடைமுறையோ அல்லது சம்பிரதாயமோ ஏற்றுக் கொள்ளப்பட முடியாத ஒரு சம்பிரதாயமாக கருதப்படும் (உர்ஃப் அல் ஃபாஸித்) என நிபந்தனை விதிக்கின்றனர்.’ (முஹம்மத் அமீன் இப்னு ஆபிதீன் - ‘நஸ்ர் அல் உர்ஃப் பைன பஹ்தல் அஹ்காம் அலா அல் உர்ஃப்’)

சிறுபான்மையினருக்கான ஃபிக்ஹ் - இஸ்லாத்தைச் சீரழிப்பதற்கான புதிய ஃபிக்ஹ் பகுதி 1

சிறுபான்மையினருக்கான ஃபிக்ஹின் அறிமுகம் -உள்வாங்கி ஜீரணிக்கப்படுவதற்கான ஒரு சட்டவியல்

இன்று இஸ்லாமிய உம்மத்தின் வாழ்க்கை மிகக் கடினமானதாகவும், மிகச் சிக்கல் நிறைந்ததாகவும் காணப்படுகின்றது. அவர்கள் எங்கு வாழ்கின்றார்கள் என்பது பிரச்சினையே அல்ல. இஸ்லாமிய உலகம் இன்று பொருளாதார, அரசியல், பாதுகாப்புப் பிரச்சினைகளால் பிய்த்தெடுக்கப்பட்டு கிடக்கிறது. 20 ஆம் நு}ற்றாண்டில் முஸ்லிம் உலகத்தை மூழ்கடித்த பொருளாதார, அரசியல் குழப்பங்கள் எத்தகையது என்றால், அது மூத்த தலைமுறையைச் சேர்ந்த பலரை மேற்கிற்கு சென்று நல்லதொரு வாழ்க்கையைத் தேடிக் கொள்ளத் து}ண்டியது. இவர்கள் மேற்கை வந்தடைந்த போது, பல நன்மைகளைக் கண்டு கொண்டனர்;. ஆயினும், இவர்கள் மேலும் புதிய பிரச்சினைகளைச் சந்திப்பதற்கும் அவற்றோடு அனுசரித்து போவதற்கும் ஆளாக்கப் பட்டனர்.

மேற்கில் முஸ்லிம்களை எதிர்நோக்கும் சவால்களில் முன்னணியில் நிற்பவை - மேற்கத்தியச் சமூகத்தில் முழுமையாக இரண்டறக் கலந்து விடுவதற்கும், இஸ்லாமிய தனித்துவ அடையாளம், குணாம்சங்கள் என்பவற்றின் வெளிப்படையான தோற்றங்களை உதறித் தள்ளுவதற்கும் தொடராக விடுக்கப்படும் அழைப்புகள்தாம். அரசாங்கங்களிலும், ஊடகங்களிலும் முஸ்லிம்களை எவ்வாறு இரண்டறக் கலந்து விடச் செய்வது என்பது பற்றி அடிக்கடி விவாதங்கள் நடத்தப்படுகின்றன. இது மேற்கில் தற்போது நிகழும் சூழ்நிலையை நன்கு உணர்த்துவதாகும். ஸல்மான் ருஷ்தியின் ‘சாத்தானிய வசனங்கள்’ வெளியீடு, ஈராக்கில் நடத்தப்பட்டு வரும் யுத்தம், சமூகத்தில் முஸ்லிம்களுக்கு காட்டப்படும் பாரபட்சம் போன்ற பல்வேறுபட்ட கருத்து வேறுபாடுகள் கொண்ட நிகழ்வுகளுக்கான முஸ்லிம்களின் எதிர் விளைவுகள் கூட மென்மேலும் இந்த ‘ஒருமைப்பாட்டை’ நியாயப்படுத்துவதற்கான காரணங்களாகக் கொள்ளப்படுகின்றன.

மேற்குலகில் உண்மையில் முஸ்லிம்களுக்காகத் தீர்க்கப்பட வேண்டிய பெரும் பிரச்சினைகள் நிறையவே காணப்படுகின்றன. இவற்றுள் பல, அவர்களுக்கு மட்டும் சொந்தமான பிரச்சினைகள் அல்ல. மாறாக, உலகெங்கும் வாழும் முஸ்லிம்களுக்கான பிரச்சினைகளாகவும் அவை திகழ்கின்றன. இருந்தபோதிலும், மேற்கில் வாழும் முஸ்லிம்களின் சூழ்நிலையைத் தீர்மானிப்பதற்கான முயற்சிகள், எல்லா வகைகளிலும் எல்லா நேரங்களிலும் பிரிட்டன், அமெரிக்கா போன்ற மேற்கத்திய அரசுகளாலேயே முன்னெடுத்து செல்லப்பட்டிருக்கின்றன.

பிரச்சினை எவ்வாறு இருந்தபோதிலும், இவ்வரசுகளின் நிகழ்ச்சி நிரல் ஒருமைப்பாடு அல்லது இரண்டறக் கலந்துவிடல் என்பனவற்றையே சுற்றிச் சுற்றி வருகின்றன. ஒவ்வொரு புதிய பிரச்சினை தோன்றும் போதும், அது முஸ்லிம்களை உலையில் இட்டு உருக்கி மற்றெல்லோருடனும் இரண்டறக் கலந்து விடுவற்காகவும், முஸ்லிம்கள் தமது அகீதாவை கைவிட்டு மற்றவர்களுடன் சமரசம் செய்து கொள்வதற்காகவும், முதலாளித்துவக் கொள்கையை முற்றாகப் பின்பற்றச் செய்வதற்காகவும் உரிய ஒரு சந்தர்ப்பமாக இவ்வரசுகளினால் எடுத்துக் கொள்ளப்படுகின்றன.

மேற்கத்தையச் சமூகத்தில் வாழும் முஸ்லிம்களை இரண்டறக் கலந்து விடச் செய்யும் இந்த நடவடிக்கையை மேற்கொள்வதற்காக, பல முஸ்லிம் குழுக்களும், பிரமுகர்களும் இணைத்துக் கொள்ளப்படுகின்றனர். இத்தகையப் பணிகளை ஆதரிக்க அவர்கள் மறுக்கின்ற போது அவர்களுக்கு பதிலாக மற்றவர்களை இந்த அரசாங்கங்கள் தேடிக் கண்டு பிடிக்கின்றன. இதன் விளைவாக, முஸ்லிம்களைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துவதாகக் கூறப்படும் அமைப்புகளும் தனிநபர்களும், அரசாங்கத்தின் கால் தடத்தைத் பின்தொடரும் நிலைக்கு தள்ளப்படுகின்றனர். இது எந்தளவுக்கென்றால், ஆஃப்கானிஸ்தானுக்கு எதிரான யுத்தத்தின் போது நாம் கண்ணுற்றதைப் போன்று, உலகின் பல்வேறு பாகங்களில் முஸ்லிம்கள் கொல்லப்படுவதை ஆதரிக்கும் ஒரு நிலைக்கு தள்ளப்படுகின்றனர்.

இன்னும் சில முஸ்லிம்கள் இருக்கின்றனர். இவர்கள் மேற்குலக முஸ்லிம்களின் பிரச்சினைகளை உண்மையாகவே தீர்க்க நாடுகின்ற போது, உண்மை நிலைக்கும் இஸ்லாத்தின் இயற்கை தன்மைக்கும் முன் நின்று தாக்குப்பிடிக்க முடியாத வெறும் அனுமானங்களின் மீது அமைந்த, தங்களின் வழிமுறைகளை அடிப்படையாகக் கொண்டு தங்கள் முயற்சிகளை மேற்கொள்கின்றனர். இதன் விளைவாக இந்தப் பிரச்சினைகளைத் தீர்ப்பதற்கான தங்களின் அணுகுமுறைகளில் இவர்கள் சாதிக்கும் எதிர்பார்ப்புடன், மேற்கில் வாழ்பவர்களுக்காக ஒரு புதிய ஷரிஆவைக் கண்டுபிடிப்பதற்கு முனைகின்றனர்.

மறு கண்டுபிடிப்புப் போக்கு

முஸ்லிம்கள் 19ம் நு}ற்றாண்டின் இறுதியில் முதலாளித்துவம் மேலாதிக்கம் செலுத்துவதைக் கண்டனர். அதனிடம், தொழில் நுட்ப முன்னேற்றமும், முழுமையானதொரு செயல்பாட்டு அமைப்பும் இருந்தன. அதேவேளையில், முஸ்லிம்களிடமோ சரிந்து விழுந்து கொண்டிருந்த உதுமானிய கிலாஃபத்தை தவிர வேறெதுவும் இருக்கவில்லை. அடிப்படையில் முஸ்லிம்கள், இஸ்லாமிய சிந்தனை, அதன் நிறைவேற்று முறைமை, எவ்வாறு சிந்தனையும் அதன் முறைமையும் ஒன்றிலிருந்து மற்றொன்றை விடுவிக்க முடியாதளவுக்குப் பின்னிப் பிணைந்திருக்கின்றன என்பன பற்றிய புரிதலை இழந்து காணப்பட்டனர்.

சிலர் மேற்கிற்கு அனுப்பப்பட்டனர். அவர்கள் மேற்கினால் பலமாக ஆட்கொள்ளப் பட்டனர். எகிப்;தைச் சார்ந்த ரிஃபா ராஃபி அல் தஹ்தாவி (1801-1873), பாரிஸிலிருந்து தான் திரும்பிய பிறகு, ‘தக்லிஸ் அல் இப்ரிஸ் இலா தல்கிஸ் பாரிஸ்’; (தங்கத்தை அடைந்து கொள்ளல் அல்லது பாரிஸ் பற்றிய மேலோட்டமான பார்வை, 1834) என அழைக்கப்பட்ட ஒரு வரலாற்று நு}லை எழுதினார். இதில் இவர், பாரிஸ் நகர மக்களின் சுத்தம், உழைப்புக்கான ஆர்வம், எல்லாவற்றுக்கும் மேலாக சமூக ஒழுக்கப் பண்பு என்பனவற்றைப் புகழ்ந்து எழுதினார். நாம், பாரிஸில் செய்யப்படுவதை அப்படியே எந்த மாற்றமும் இல்லாமல் செய்ய வேண்டும் எனப் பிரகடனம் செய்தார். பெண்களை முற்போக்குடையவர்களாக்குவது, தீர்ப்பு முறைகளை மாற்றுவது போன்றவற்றில் இஸ்லாமியச் சமூகத்தில் மாற்றங்களை ஏற்படுத்த வேண்டும் என்று தனது வாதங்களை முன்வைத்தார். இந்தச் சிந்தனைகளும், இது போன்ற ஏனையவையும் இஸ்லாத்தில் மறு கண்டுபிடிப்புப் போக்கை ஆரம்பித்து வைத்தன. இந்தப் போக்கு நவீன காலங்கள் வரை தொடர்ந்து வருகின்றது. இத்தகைய சிந்தனைகளின் அசல் ஆதரவாளர்களும் வாதிகளும் பிரிட்டிஷ் காலனித்துவவாதிகளால் ஷெய்குல் அஸ்ஹர் (அல் அஸ்ஹர் பல்கலைக்கழக வேந்தர்) ஆக நியமிக்கப்பட்ட முஹம்மத் அப்துஹ_வைப் போன்றவர்களாவர்;. இருந்தபோதிலும் நாம் முதன்மையாக அக்கறை கொள்ள வேண்டியது, இந்த சிந்தனை, வழிமுறைகளால் உருவாக்கப்பட்ட உற்பத்திகளைப் பற்றியே அல்லாமல் அதன் தோற்றத்தைப் பற்றியன்று.

சிறுபான்மையினர்களின் குறிப்பிடப்பட்ட பிரச்சினைகளைத் தீர்ப்பதை நோக்கமாகக் கொண்டு, அவர்களுக்காக இஸ்லாத்தை (புதிதாக) மறு கண்டுபிடிப்பு செய்யும் முயற்சிகளின் மீது நமது பார்வையைச் செலுத்துவோம். இது ‘சிறுபான்மையினர்களுக்கான சட்டவியல்’ (ஃபிக்ஹ_ல் அகல்லியாத்) என அழைக்கப்படுகின்றது. இந்தச் சிந்தனையின் அடிப்படைகள், இதன் பிரயோகத்திலிருந்து மேலெழும்பும் சில முக்கிய முடிவுகள் என்பவற்றை நாம் சுட்டிக்காட்டி, இத்தகையதொரு சட்டவியல் நிலைத்திருப்பதற்கான ஒரு தேவை காணப்படுகின்றதா என்பதை இங்கு ஆராய்வோம்.

சிறுபான்மைக்கான பிக்ஹ் என்றால் என்ன?

இந்த புதுமையான முறைமையை மும்முரமாக முன்வைத்து வாதம் செய்பவர்களுள் முன்னணியில் நிற்கும் ஒருவரான கலாநிதி தாஹா ஜாபிர் அல் அல்வானி, ஃபிக்ஹ_ல் அகல்லியாத் அல்லது சிறுபான்மையினருக்கான சட்டவியல் என்னவென்று இவ்வாறு விளக்குகின்றார்: “…இதன் கருக்கோள் என்னவென்றால், முஸ்லிம் சட்ட நிபுணர், பொதுவான இஸ்லாமிய சட்டவியலை ஒரு குறிப்பிட்ட சமூகத்தின் குறிப்பிட்ட சூழ்நிலையுடன் தொடர்புபடுத்திப் பார்க்க வேண்டும். இவர்கள் ஒரு குறிப்பிட்ட சூழ்நிலையில் வாழ்வதால், இவர்களுக்கு பொருத்தமாகக் காணப்படுபவை மற்றவர்களுக்கு பொருத்தமில்லாதவையாக அமையும்.”

மேலும், இவர் தொடர்கிறார்: “...சட்ட நிபுணர் இஸ்லாமிய அறிவுத்துறைகளில் வலுவான ஒரு பின்னணியைக் கொண்டவராக மட்டும் இருக்கக்கூடாது. அந்தச் சமூகத்துடன் சம்பந்தப்பட்ட சமூவியல், பொருளாதார, அரசியல், சர்வதேசத் தொடர்புகள் ஆகியவற்றிலும்கூட புலமை பெற்றவராக இருக்க வேண்டும்.”

“ஃபிக்ஹ_ல் அகல்லியாத்தின் நோக்கம்” பற்றி இவ்வாறு குறிப்பிடுகின்றார்: ”இஸ்லாத்தை மீண்டும் (புதிதாக) உருவாக்குவதன்று@ மார்க்கத்தின் நெகிழ்வுத் தன்மைக்குள்ளே நின்று, குறிப்பிட்டச் சூழ்நிலையில் ஒரு சட்ட நிபுணர் எவ்வாறு பணியாற்றுவார் என்பதைத் தீர்மானிக்கும் வழிமுறைமைகளின் தொகுதியொன்றை உருவாக்குவதுதான்” என இவர் கோருகிறார்.

இந்தத் தத்துவத்தையும் அதன் நியாயங்களையும் கூர்ந்து பரிசீலித்தால், இந்த அணுகுமுறையானது, எதிர்கொள்ளப்படும் குறிப்பிட்ட சூழ்நிலையை அல்லது பொதுவில்; சுற்றாடலை, சட்டமியற்றுவதற்கான மூலமாகக் கொள்கிறது என்பதைக் கண்டு கொள்ளலாம். இது முற்றிலும் எப்படியேனும் சாதிக்கும் எதிர்பார்ப்புடன் கூடியதோர் அணுகுமுறையாகும். இதன் பின்விளைவாக, அல்குர்ஆன், சுன்னாஹ் ஆகியவற்றிலிருந்து நிச்சயத்தன்மையுடன் நிறுவப்பட்டவற்றுக்கு முரணாக, சிற்சில ஷாPஆச் சட்டங்களைப் புறக்கணிக்கும் நிலைக்கு இஃது இட்டு சென்றுள்ளது.

கொந்தளிக்கும் பங்குச்சந்தைகள் ( காரணங்களும், ஷரியா விதிமுறைகளும்) The Turbulence of the Stock Markets என்ற புத்தகத்திலிருந்து, பகுதி 1

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيم

உலக பொருளாதாரமும் பங்குச்சந்தைகளும் :

கடந்த சில நூற்றாண்டுகளாக உலக நாடுகளில் ஆதிக்கம் பெற்றுள்ள முதலாளித்துவ பொருளாதாரக் கொள்கை உலக பொருளாதாரத்தில் பல தீய விளைவுகளை ஏற்படுத்தியிருக்கிறது, இத்தீய விளைவுகள் ஏற்படுத்தியிருக்கும் துயரங்கள் அவற்றின் சீற்றத்தை வெளிப்படுத்தத் துவங்கிவிட்டன, சென்ற நூற்றாண்டின் துவக்கத்தில் அதாவது 1929ல் அமெரிக்காவில் ஏற்பட்ட ‘மாபெரும் வீழ்ச்சி’ (the great depression) என்ற பொருளாதார சரிவைத் தொடர்ந்து 1987 லும் அதுபோன்ற பொருளாதார சிரிவு அமெரிக்காவில் ஏற்பட்டது, இதன் பின்னர் 1997ல் உலக நாடுகள் அனைத்திலும் பெரும் பொருளாதார வீழ்ச்சியும் நிதிநிலை நெருக்கடிகளும் ஏற்பட்டன, அதுபோலவே இப்போது அமெரிக்காவின் முன்னணி வங்கிகளும் நிதிநிறுவனங்களும் காப்பீட்டு நிறுவனங்களும் (insurance companies) நிதி நெருக்கடியில் சிக்கி நொறுங்கி வீழ்ந்து கொண்டிருக்கின்றன, AIG எனப்படும் அமெரிக்காவின் காப்பீட்டு நிறுவனம் (Lehman Brothers) லேமென் பிரதர்ஸ் (Freddie Mac) *பிரட்டீ மாக் பென்னிமே (Fenni Mae) ஆகிய நிதிநிறுவனங்கள் தங்கள் திவாலை அறிவித்து விட்டன மேலும் பல முன்னனி வங்கிகளும் நிதி நிறுவனங்களும் அழிவின் விளிம்பில் நின்று ஊசலாடிக் கொண்டிருக்கின்றன, இதுபோன்ற வீழ்ச்சிகளும் நிதி நெருக்கடிகளும் முதலாளித்துவ பொருளாதாரத்தில் ஏற்படுவது தவிர்க்க முடியாத ஒன்றாகும், ஏனெனில் தவறான அடித்தளத்தின் மீது கட்டமைக்கப் பட்டுள்ள எந்த பொருளாதாரமும் இத்தகைய அழிவுகளை சந்திப்பது இயல்பான விஷயமாகும், இத்தகைய நெருக்கடிகளை எதிர்கொள்ளும் போது உலக நாடுகளின் பொருளாதாரத்தை சுரண்டி தங்கள் பொருளாதாரத்தை காப்பாற்றிக் கொள்ளும் முயற்சியை மேற்கத்திய முதலாளித்துவ நாடுகள் மேற்கொள்கின்றன, 1929 ல் ஏற்பட்ட ‘பெரும் வீழ்ச்சி’ யை இரண்டாம் உலகப் போரில் பங்கு கொண்டு ஆயுத விற்பனை செய்து பெரும் லாபத்தை ஈட்டியதின் மூலம் அமெரிக்கா தன்னைக் காப்பாற்றிக் கொண்டது,
பங்குச்சந்தைகளிலும் உலக பொருளாதாரத்திலும் இப்போது ஏற்பட்டுள்ள பின்னடைவுகளை ஆய்வு செய்ய வேண்டுமானால் கடந்த காலத்தில் ஏற்பட்ட இத்தகைய வீழ்ச்சிகளை நாம் விளங்கிக் கொள்ளவேண்டும், 1997ஆம் ஆண்டு அக்டோபர் மாதத்தின் இறுதி வாரத்தில் உலக பங்குச்சந்தைகளில் பங்குகளின் விலையில் பெரும் சரிவு ஏற்பட்டதின் காரணமாக நிதிச்சந்தைகள் கடும் வீழ்ச்சியை எதிர்கொண்டன, இந்த சரிவு முதன்முதலில் ஹாங்காங்கில் உருவாகி பின்னர் ஜப்பானுக்கு பரவியது, அதனைத் தொடர்ந்து ஐரோப்பாவையும் அமெரிக்காவையும் ஆக்கிரமித்தது, ஒவ்வொரு நாள் தொடங்கிய போதும் இந்த வீழ்ச்சி ஒன்றன்பின் ஒன்றாக உலக நாடுகள் அனைத்திற்கும் பரவியது, 1987ல் நியூயார்க் நகரின் டோஜோன்ஸ்(Dow-Jones) பங்குச் சந்தையின் குறியீடு 22% சரிவடைந்தது, அதற்கு முன்பாக 1929ல் அமெரிக்காவில் பங்குகளின் விலைகள் வரலாறு காணாத அளவில் பெரும் சரிவை சந்தித்தன வரலாற்று ஆய்வாளர்கள் அதை ‘மாபெரும் வீழ்ச்சி’ (the great depression) என்று அழைக்கிறார்கள், கடந்த காலத்தில் ஏற்பட்ட வீழ்ச்சியினால் மேற்கத்தியர்கள் எதிர்கொண்ட பெரும் நெருக்கடியை இன்றும் எதிர்கொள்ள நேரிட்டுவிடுமோ என்ற அச்சம் ஆழமாக எழும்பி முதலாளித்துவவாதிகளை நடுங்க வைத்திருக்கிறது, ஏனெனில் இப்பெரும் வீழ்ச்சி உருவாக்கிய தீய விளைவுகளால் பத்து வருடங்களுக்கு மேலாக பரவலான வறுமையும் பட்டினியும் பெரும் துயரங்களும் அமெரிக்காவில் தலைவிரித்தாடின, அன்றைய அமெரிக்க அதிபர் *ப்ராங்கிளின் ரூஸ்வெல்ட்(Franklin Roosevelt) இரண்டாம் உலக யுத்தத்தில் பங்கு கொண்டு பெருமளவில் ஆயுத விற்பனை மேற்கொண்டு அமெரிக்க பொருளாதாரத்தை மறுநிர்மாணம் செய்த பின்னர்தான் நிலைமை சீரடைந்தது,
1998 ல் ஐரோப்பாவில் ஏற்பட்ட நிதிநெருக்கடிக்கு முன்பாக தென்கிழக்கு ஆசிய நாடுகள் பலவற்றிலும் கோடைக் காலத்தின் துவக்கத்தில் நாணயங்களின் செலாவணி மதிப்பில் பெரும் சரிவு ஏற்பட்டதோடு அவற்றின் பங்குச் சந்தைகளிலும் பெரும் வீழ்ச்சி ஏற்பட்டது, இதன் காரணமாக பல வங்கிகளும் நிதிநிறுவனங்களும் நொறுங்கிப் போயின, இந்த வீழ்ச்சி முதலில் தாய்லாந்தில் துவங்கி பின்னர் *பிலிப்பைன்ஸ். மலேசியா. இந்தோனீசியா என்று பல தென்கிழக்கு ஆசிய நாடுகளுக்குப் பரவியது, பிறகு அது தொற்றுநோய் போல பரவி தென்கொரியா. தைவான் போன்ற பல வடஆசிய நாடுகளுக்கும் பரவியது, அதுமட்டுமல்ல இந்த வீழ்ச்சி மேற்கு ஆசியாவின் மிகப்பெரும் நிதிச்சந்தையான ஹாங்காங்கையும் உலுக்கியது, இந்த வீழ்ச்சியின் அதிர்வை மேற்குலகம் உணர்ந்து கொள்வதற்கு முன்பாகவே அதன் தாக்கம் அமெரிக்காவிலும் ஐரோப்பாவிலும் பரவிவிட்டது,
1987ல் அமெரிக்காவில் ஏற்பட்ட வீழ்ச்சிக்கும் 1997ல் உலக நாடுகளில் ஏற்பட்ட வீழ்ச்சிக்கும் முதலாளித்துவ பொருளாதாரக் கொள்கையின் தவறான அடிப்படைதான் காரணம் என்றபோதும் அவை இரண்டின் தாக்கங்களும் தன்மைகளும் வெவ்வேறானவை என்பதை நாம் கவனிக்க வேண்டும், தென்கிழக்கு ஆசிய நாடுகளின் பங்குச் சந்தைகள் பலவீனமான சிறிய சந்தைகளாகும் இவற்றில் வர்த்தகம் செய்து வந்தவர்கள் எண்ணிக்கையில் குறைவானவர்களாகவும் அனுபவமற்ற வர்த்தகர்களாகவும் இருந்தார்கள், தாய்லாந்திலும் இந்தோனீசியாவிலும் நிகழ்ந்ததைப் போல இந்த நாடுகளிலுள்ள பங்குச்சந்தைகள் மூலம் லாபம் அடைந்தவர்கள் உண்மையாக அந்த நாடுகளிலுள்ள ஊழல் பேர்வழிகளான ஆட்சியாளர்கள்தான், இந்த நாடுகளிலுள்ள பங்குச்சந்தைகளின் சூத்திரதாரிகளாக விளங்கிய அந்நாடுகளின் ஆட்சியாளர்கள் மேற்கத்திய பணமுதலைகளிடம் கையூட்டு பெற்றுக் கொண்டு பங்குச்சந்தைகளில் அவர்கள் ஈடுபட்டு தந்திரமான முறையில் பெரும் லாபத்தை குறுகிய காலத்தில் ஈட்டிக்கொள்ள அனுமதித்தார்கள், இந்த பங்குச்சந்தைகளில் மேற்கத்திய முதலாளிகள் ஈடுபட்டு பெரும் பணத்தை லாபமாக அள்ளிக் கொண்டு செல்லும் வண்ணம் அந்நாடுகளில் மேற்கத்திய பங்குச்சந்தை முறைகளை அமெரிக்கா வடிவமைத்து இருந்தது, உலகில் புதிய பொருளாதார அமைப்பை (New World Economy) உருவாக்குவதற்கு மிக அவசியமானது என்று மேற்கத்தியர்கள் கூறிவரும் ‘அந்நிய முதலீடு’ என்ற போர்வையில் இத்தகைய பொருளாதார சுரண்டல்களை அமெரிக்காவும் மேற்கத்திய முதலாளித்துவ நாடுகளும் அரங்கேற்றி வருகின்றன. இந்த சுரண்டலுக்கு பின்னணியில் அந்தந்த நாடுகளின் பொம்மை ஆட்சியாளர்கள் மேற்கத்தியர்களுக்கு உதவியாக செயல்படுகிறார்கள்,
இந்த முதலீடுகள் மறைமுக முதலீடுகள் (indirect investment) என்று அழைக்கப்பட்டாலும் அவை அந்த நாடுகளின் பொருளாதாரத்தில் போடப்படும் உண்மையான முதலீடுகளாக இருப்பதில்லை ஏனெனில் இரண்டாம் உலகப்போருக்குப் பின்னர் ஐரோப்பாவிலும் உலகின் இதர பகுதிகளிலும் அமைந்துள்ள கனரக தொழிற் சாலைகளையும் (heavy industries) வர்த்தக நிறுவனங்களையும் (trading companies) அமெரிக்கா விலைக்கு வாங்கி அவற்றை தங்கள் தாய் நிறுவனங்களுடன் இணைத்து அவற்றில் முதலீடு செய்தது, இத்தகைய முதலீடுகளை உண்மையான முதலீடு என்று கூறலாம் ஆனால் குறுகிய காலத்தில் பெரும் லாபத்தை ஈட்டும் நோக்கத்தோடு வளரும் நாடுகளின் பங்குச்சந்தைகளில் மேற்கத்திய முதலாளிகள் போடும் பணம் உண்மையான முதலீடு அல்ல, ஒரு நாட்டின் அரசோ அல்லது மற்றவர்களோ பொதுத்துறை நிறுவனங்களின் பங்குகளை விற்பனை செய்யும்போது அவற்றின் பங்குகளில் முதலீடு செய்வது மறைமுக முதலீடு என்று கூறப்படுகிறது, இந்த பங்குகளை ஒரு முதலீட்டாளர் வாங்கும்போது அந்த நிறுவனத்தை நிர்வகிக்க வேண்டும் என்ற நோக்கமோ அல்லது அதை விலை கொடுத்து வாங்க வேண்டும் என்ற நோக்கமோ அல்லது அதன் லாபத்தில் பங்கு பெற்றுக் கொள்ள வேண்டும் என்ற நோக்கமோ அவருக்கு இருப்பதில்லை, மாறாக அவர் வாங்குகின்ற பங்குகளின் விலையில் உயர்வு ஏற்படும்போது அவற்றை விற்பனை செய்து துரிதமான பெரும் லாபத்தை அடையவேண்டும் என்ற நோக்கத்தோடுதான் அவர் அவற்றை வாங்குகிறார்,
மேற்கத்திய முதலாளிகளின் பேராசையை நிறைவேற்றிக் கொள்வதற்கு சாதகமான சந்தையாக வளரும் நாடுகளின் நிதிச்சந்தைகள் விளங்குகின்றன ஏனெனில் பெரும் பணத்தை முதலீடு செய்பவர்களால் பங்குகளின் விலையேற்றத்தில் தாக்கத்தை ஏற்படுத்துவதற்கு அங்கு வாய்ப்புகள் அதிகமாக இருக்கின்றன, இந்த நாடுகளின் நிதிச்சந்தைகள் சிறிய அளவில் இருப்பதால் மேற்கத்திய முதலீட்டாளர்களால் விலையேற்றங்களை செயற்கையாக உருவாக்க முடிகிறது, மேலும் மேற்கத்திய முதலீட்டாளர்களிடம் காணப்படும் முதலீடுவலிமை. சந்தையின் நுட்பங்கள் பற்றிய அறிவு. துணிச்சல் ஆகிய திறன்கள் உள்ளூர் முதலீட்டாளர்களிடம் காணப்படுவதில்லை,
யூகவணிகத்தில் நிபுணர்களாக விளங்கும் மேற்கத்திய முதலாளிகள் ஒரு நாட்டில் நுழையும்போது பலநூறு மில்லியன் டாலர்களை அந்நிய முதலீடாக நாட்டிற்குள் கொண்டு வருவது போன்ற தோற்றத்தை ஏற்படுத்துகிறார்கள், இவ்வாறு கொண்டுவரும் பணம் ஒன்று மேற்கத்திய நாடுகளிலுள்ள பெரும் செல்வந்தர்களின் பணமாக இருக்கும் அல்லது வங்கிகளில் கடன் பெற்று வந்த பணமாக இருக்கும், இந்தப் பணத்தைக் கொண்டு அவர்கள் வளரும் நாடுகளிலுள்ள உள்ளூர் பொதுத்துறை நிறுவனங்களின் பங்குகளை விலைக்கு வாங்குகிறார்கள், தாங்கள் விலைக்கு வாங்கிய பங்குகளின் விலைகள் உயரும்வரை அவர்கள் காத்திருப்பதில்லை மாறாக அவர்கள் கையில் வைத்திருக்கும் குறிப்பிட்ட பங்குகளின் விலையில் ஏற்றத்தைக் கொண்டு வருவதற்கு பல்வேறு யுக்திகளையும் தந்திரங்களையும் கையாண்டு விலையேற்றத்தை உண்டாக்குவார்கள், உதாரணமாக; குறிப்பிட்ட பங்குகளில் மிக்பெரும் தொகையை அவர்கள் முதலீடு செய்துள்ளதாக வதந்தியை கிளப்பி விடுவார்கள் அல்லது அவர்கள் பங்கு வாங்கியுள்ள நிறுவனம் பெரும் லாபத்தை ஈட்டப்போகிறது என்ற வதந்தியை கிளப்பி விடுவார்கள், இதனால் உள்ளூர் பங்கு வர்த்தகர்கள் பங்குகளை வாங்குவதற்கு குவிந்து விடுவார்கள் பின்னர் அந்த குறிப்பிட்ட பங்குகளின் விலை உயர்வு அடைந்து கொண்டே செல்லும் விலையேற்றம் உச்சத்தை அடைந்திருக்கும் தருணத்தில் தங்களிடமுள்ள அனைத்து பங்குகளையும் உள்ளூர் முதலீட்டாளர்களிடம் துரிதமாக விற்று பெரும் லாபத்தை அள்ளிக் கொண்டு வேறொரு நிறுவனத்தை நோக்கியோ அல்லது வேறொரு நாட்டை நோக்கியோ சென்று விடுவார்கள், இவ்வாறுதான் மலேசியர்களும் தாய்லாந்து நாட்டினரும் இந்தோனீசியர்களும் தங்கள் நாட்டில் பங்கு வர்த்தகத்தில் ஈடுபட்ட மேற்கத்தியர்களின் தந்திரத்தை அறிந்து கொள்ள தவறிவிட்டதால் தங்கள் நாட்டின் பெரும் செல்வத்தை அவர்கள் சுரண்டிக் கொண்டு செல்லும்படி விட்டுவிட்டார்கள், மேற்கத்திய வர்த்தகர்களின் தந்திரங்களால் தாங்கள் ஏமாற்றப் பட்டிருக்கிறோம் என்பதை உள்ளூர் முதலீட்டாளர்கள் உணர்ந்து கொள்வதற்கு முன்பாகவே இவையெல்லாம் நடந்து முடிந்து விடுகின்றன, சில நேரங்களில் மேற்கத்திய நாடுகளிலுள்ள பல்வேறு முதலீட்டாளர்கள் இணைந்து ஒன்றாக இத்தகைய பங்குச்சந்தை சூதாட்டத்தில் ஈடுபடுகிறார்கள் ஏனெனில் அவர்கள் அனைவரின் நோக்கமும் வளரும் நாடுகளிலுள்ள அப்பாவி முதலீட்டாளர்களின் பணத்தை வர்த்தகம் என்ற பெயரில் சுரண்டிக் கொண்டு செல்வதுதான்õ இவ்வாறாக இந்த அந்நிய முதலீட்டாளர்கள் தாங்கள் முதலீடு செய்துள்ள குறிப்பிட்ட பங்குகள் அனைத்தையும் விற்றுவிடும்போது உள்ளூர் முதலீட்டாளர்களுக்கு பெரும் நஷ்டம் ஏற்படுவதால் பங்குச்சந்தைகளில் பெரும் சரிவு ஏற்படுகிறது, பங்குச் சந்தையின் சரிவைத் தொடர்ந்து அந்த நாட்டின் பொருளாதாரத்தில் வீழ்ச்சி ஏற்பட்டு உள்நாட்டு நாணயத்தின் செலாவணி மதிப்பில் வீழ்ச்சி ஏற்படுகிறது மேலும் உள்ளூர் முதலீட்டாளர்களுக்கு கடன் வழங்கிய வங்கிகள் கடன்தொகை வசூலாகாத காரணத்தால் பல நேரங்களில் திவாலாகி விடுகின்றன,
சோவியத் ரஷ்யா வீழ்ந்த பின்னர் சர்வதேச அரங்கில் இருக்கும் ஒரே ஆதிக்க சக்தியாக அமெரிக்கா உருவான காலம் முதற்கொண்டு அது ஆதரித்து வருவதும் அந்நிய நாடுகளின் மீது திணித்து வருவதுமான ‘மறைமுக முதலீடு’ (indirect investment) என்ற கோஷத்தின் உண்மைநிலை இதுதான், இதன் மூலமாக உலக நாடுகளின் பொருளாதாரத்தில் அமெரிக்கா தனது ஆதிக்கத்தை செலுத்தி வருகிறது மேலும் இத்தகைய மறைமுக முதலீடு என்பது நேரடி முதலீடு ஏற்படுத்தும் ஆபத்துக்களை விட பலமடங்கு ஆபத்துக்களை உலக பொருளாதாரத்தில் ஏற்படுத்தக்கூடியது, இதன்மூலமாக வளரும் நாடுகளின் வளங்களும் பொருளாதாரமும் தவறான முறையில் விரயத்திற்கு உள்ளாவதோடு அந்நாடுகள் அடைந்து வரும் பொரளாதார நெருக்கடிகளுக்கும் வீழ்ச்சிகளுக்கும் இதுவே பிரதான காரணமாக இருக்கிறது, மேலும் இதன் காரணமாக அந்நாட்டு குடிமக்கள் பல இழிவான துயரங்களையும் வறுமையின் கொடுமைகளையும் அனுபவித்து வருகிறார்கள், மெக்ஸிகோ. பிரேஸில். அர்ஜென்டினா போன்ற லத்தீன்அமெரிக்க நாடுகளும் துருக்கி. எகிப்து. ஜோர்டன் போன்ற மத்தியகிழக்கு ஆசிய நாடுகளும் இதுபோன்ற துயரமான பொருளாதார வீழ்ச்சியை எதிர் கொண்டுள்ளன, மேலும் தென்கிழக்கு ஆசிய நாடுகளான மலேசியா. இந்தோனீசியா போன்ற நாடுகளில் கடந்த காலங்களில் பங்குச்சந்தை மூலமாக நிகழ்ந்த பொருளாதார சீரழிவுகளுக்கும் தற்காலத்தில் காணப்படும் பொருளாதார வீழ்ச்சிகளுக்கும் இதுவே நேரடி காரணமாகவும் இருக்கிறது,
அமெரிக்கா மற்றும் ஐரோப்பா ஆகியவற்றின் நிதிச்சந்தைகளைப் பொறுத்தவரை அவற்றின் நிலை வளரும் நாடுகளின் நிதிச்சந்தைகளிலிருந்து முற்றிலும் மாறுபட்டது, மேற்கு நாடுகளின் பங்குச் சந்தைகள் உறுதியான முறையில் நிர்மாணிக்கப்பட்டு இரண்டு நூற்றாண்டுகளுக்கு மேலாக இயங்கி வருகின்றன, இந்த பங்குச்சந்தைகளில் பங்கு வர்த்தகம் செய்பவர்களின் எண்ணிக்கை பல்லாயிரக் கணக்கில் இருப்பதால் இவை மிப்பெரும் நிதிச்சந்தைகளாக இருந்து வருகின்றன, லண்டன் மற்றும் நியூயார்க் ஆகியவற்றின் பங்குச்சந்தைகளில் மில்லியன் கணக்கான வர்த்தகர்கள் பங்குவர்த்தகத்தில் ஈடுபடுகிறார்கள், இந்த சந்தைகளில் மிக்பெரும் தொகைகள் பங்குகள் (Shares) பங்குப்பத்திரங்கள் (Bonds) ஆகியவற்றின் வர்த்தகத்தில் கொட்டப்படுகின்றன, இந்த சந்தைகளில் கொட்டப்படும் பணத்தின் மதிப்பு அந்த நாடுகளின் ரியல் எஸ்டேட். கனரக ஆலைகள். வர்த்தகப் பொருட்கள் ஆகியவற்றின் மொத்த மதிப்பை விட பலமடங்கு அதிகமானதுõ மேலும் பங்குகள் மற்றும் பங்குப்பத்திரங்கள் ஆகியவற்றில் மேற்கொள்ளும் வர்த்தகத்தின் மதிப்பு உண்மைப் பொருட்களில் மேற்கொள்ளும் வர்த்தகத்தின் மதிப்பைவிட பலமடங்கு அதிகமானது என்று மதிப்பீடு செய்யப்பட்டுள்ளது, இந்த நிதிச்சந்தைகளில் அதிகமான வர்த்தகர்களும் வேண்டுமளவு பண முதலீடுகளும் இருக்கிறது என்பதையும் வர்த்தகர்களிடையே கடுமையான போட்டி நிலவுகிறது என்பதையும் இது காட்டுகிறது, வர்த்தகர்களிடையே நிலவும் கடுமையான போட்டியின் காரணமாக எந்தவொரு தனிப்பட்ட வர்த்தகரும் சந்தையில் ஆதிக்கம் செலுத்த முடியாது ஆகவே மேற்கத்திய பணக்கார முதலைகள் இந்தப்போட்டியை பயன்படுத்தி தந்திரமான முறையில் துரிதமான பெரும் லாபத்தை ஈட்டிவருகிறார்கள்,
இவ்வாறு இருந்தபோதிலும் பல சாதாரண வர்த்தகர்கள் இந்த சந்தைகளில் தங்கள் முழுநேர கவனத்தை செலுத்தி பெரும் தொகைகளை லாபமாக ஈட்டி அதிகமான சொத்துக்களை பெற்றிருக்கிறார்கள், அவர்கள் பல்வேறு தந்திர முறைகளை உருவாக்கி செயல் படுத்துகிறார்கள் மேலும் பல்வேறு திட்டங்களையும் ஒப்பந்தங்களையும் உருவாக்கி பங்குச்சந்தைகளின் வர்த்தக நேரங்கள் மற்றும் பங்குகளின் விலைகள் ஆகியவற்றில் தாங்கள் விரும்பியபடி ஆதிக்கம் செலுத்தி வருகிறார்கள், பங்குச்சந்தைகளில் நடந்து கொண்டிருக்கும் இத்தகைய செயல்பாடுகளுக்கும் அந்த பங்குகளை வினயோகம் செய்த நிறுவனங்களின் செயல்பாடுகள். அந்த நிறுவனங்கள் எதிர்கொள்ளும் லாபநஷ்டங்கள் மற்றும் அவற்றில் தயாரிக்கப்படும் பொருட்கள் ஆகியவற்றிற்கும் எந்தவிதமான தொடர்பும் இல்லை, பங்குச்சந்தைகளில் பிரயோகிக்கப்படும் வர்த்தக யுக்திகள். வர்த்தக ஒப்பந்தங்கள். விலையேற்றங்களில் ஆதிக்கம் செலுத்தும் முறைகள் போன்ற பங்குச்சந்தை வர்த்தகம் தொடர்பான அறிவை பெற்றுக் கொள்வதற்கு ஏதுவாக பல பல்கலைக்கழகங்களில் இது தொடர்பான கல்வி போதிக்கப்படுகிறது, பொதுத்துறை நிறுவனங்களின் பங்குகளை (PLC Shares) விற்பனை செய்யும் நிதிச்சந்தையாக இருந்தாலும் அல்லது கருவூலக நிதிப்பத்திரங்களை (Exchequer Bill) விற்பனை செய்யும் நிதிச்சந்தையாக இருந்தாலும் அல்லது நிறுவனங்களின் ஒப்பந்தப் பத்திரங்களை (companies bonds) விற்பனை செய்யும் நிதிச்சந்தையாக இருந்தாலும் அவை அனைத்தும் சிலந்திவலை போன்ற பலவீனமான அடித்தளத்தின் மீது கட்டப்பட்டவையாகும் ஏனெனில் தங்கள் கையிலுள்ள காகித பத்திரத்தின் மதிப்பில் உயர்வு ஏற்படும் என்ற நம்பிக்கையும் பெரும் பணத்தை எளிதான முறையில் லாபமாக ஈட்டிவிடலாம் என்ற மனிதர்களின் பேராசையும் இவற்றின் கவர்ச்சிக்கு அடித்தளமாக இருக்கின்றன, காலையில் சூரியன் உதயமானவுடன் எழுந்து நிதிச்சந்தையின் வர்த்தக அரங்குகளில் நடைபெறும் பங்கு வர்த்தகத்தில் ஈடுபட்டு கொள்ளை லாபம் ஈட்டவேண்டும் என்ற பேராசை கொண்ட மேற்கத்தியர்களின் சூதாட்ட மோகத்தை அடித்தளமாகக் கொண்டதுதான் இந்த நிதிச்சந்தைகள், அமெரிக்காவின் அடமானமுறை வீட்டுக் கடன் திட்டத்தில் முதலீடு செய்திருந்த வங்கிகள் மற்றும் நிதிநிறுவனங்கள் ஆகியவற்றின் பங்குகள் விற்பனை செய்யப்பட்ட நிதிச்சந்தைகளில் இத்தகை நிலைதான் காணப்பட்டது, இந்த சந்தைகளில் ஈடுபட்டிருக்கும் இடைத்தரகர்கள் (brokers) பொதுமக்களின் சார்பாக வர்த்தகத்தில் ஈடுபடுவதற்கு பெரும் தொகையை தரகுப் பணமாக பெற்றுக் கொள்கிறார்கள்,
இயல்பான காரணத்தினாலோ அல்லது எதிர்பாராத காரணத்தினாலோ நிறுவனங்கள் மீதுள்ள நம்பிக்கையில் சந்தேகம் ஏற்படும்போது பங்குச்சந்தைகளில் குளறுபடிகள் ஏற்படத் துவங்கி விடுகின்றன, இத்தகைய தருணங்களில் பங்குகளை வைத்திருப்பவர்கள் அதுவரை ஈட்டிய லாபம் தங்கள் கையை விட்டுச் சென்று விடக் கூடாது என்பதற்காக தங்களிடம் உள்ள பங்குகளை விரைவாக விற்பனை செய்து விடுவதற்கு முற்படுகிறார்கள், பங்குகளை கையில் வைத்திருக்கும் அனைவரும் ஒரே நேரத்தில் பங்குகளை விற்பதற்கு முற்படும்போது பங்குகளை விற்பனை செய்பவர்களின் எண்ணிக்கை ஆச்சரியப்படும் வகையில் அதிகரித்து விடுகிறது, இதன் விளைவாக பங்குகளின் விலையில் தொடர்ந்து சரிவுகள் ஏற்படுகின்றன, இதுபோன்ற சூழல் ஏற்படும்போது 1929ல் ஏற்பட்டது போன்றோ அல்லது 1987ல் ஏற்பட்டது போன்றோ அல்லது 1997ல் ஏற்பட்டது போன்றோ பெரும் நஷ்டம் ஏற்பட்டுவிடும் என்று மக்கள் அச்சம் கொள்கிறார்கள், இதன் காரணமாக துரிதமாக பங்குகளை விற்று நஷ்டத்திலிருந்து தங்களை பாதகாத்துக் கொள்ள வேண்டும் என்ற எண்ணத்துடன் தங்களிடமுள்ள பங்குகள் அனைத்தையும் விற்பதற்கு முனையும் போது பங்குகளின் விலை உச்சகட்டமான வீழ்ச்சியை சந்திக்கிறது, இதன் முடிவாக குறிபிட்ட பங்குகளை வாங்கியவர்களும் அந்த பங்குகளை வாங்குவதற்கு கடன் கொடுத்த வங்கிகளும் பெரும் நஷ்டத்தை அடைகின்றன, இதன் விளைவாக உள்ளூர் நாணயங்களின் செலாவணி மதிப்பில் (exchange rate of local currency) வீழ்ச்சி ஏற்பட்டு பொருளாதார பின்னடைவும் நிதி நெருக்கடிகளும் தவிர்க்க இயலாத முறையில் ஏற்பட்டு விடுகின்றன,
முதலாளித்துவக் கொள்கையும் மேற்கத்திய சமுதாயமும் இன்று எதிர் கொண்டுள்ள பொருளாதார அதிர்வுகளை அறிந்துகொள்ளும் விழிப்புணர்வு கொண்ட முஸ்லிம்கள் எவரும் அதுபற்றி வருத்தம் அடைய மாட்டார்கள், ஏனெனில் தவறான அடித்தளத்தின் மீது அமைக்கப்பட்ட முதலாளித்துவ பொருளாதாரம் ஒருநாள் இடிந்து விழ்ந்துவிடும் என்பதை அவர்கள் அறிவார்கள், ஆனால் மலேசியா. இந்தோனீசியா மற்றும் இதர நாடுகளிலுள்ள முஸ்லிம்களுக்கு ஏற்பட்ட நிலை குறித்து வருத்தம் கொள்ளாமல் இருக்க முடியாது, இந்த முஸ்லிம்கள் மேற்கத்திய முதலாளித்துவக் கொள்கை மீதும் அதன் கலாச்சாரத்தின் மீதும் மோகம் கொண்டவர்களாக அதை பின்பற்றி செயல் படுவதோடு முழுமையான பொருளாதார முன்னேற்றம் என்ற போர்வையில் அது எழுப்பிக் கொண்டிருக்கும் தாராள வர்த்தக கொள்கை என்ற கோஷத்தின் மீதும் அது வாக்குறுதி அளிக்கும் பொரளாதார முன்னேற்றத்தின் மீதும் நம்பிக்கை கொண்டிருந்தார்கள், இதனால் நேரடியாகவோ அல்லது மறைமுகமாகவோ இஸ்லாத்தையும் முஸ்லிம்களையும் இழிவிற்கும் பெருந்துயரத்திற்கும் உள்ளாக்கி இருக்கும் மேற்கத்தியர்களின் கைகளில் தங்கள் முதலீடுகள் சென்றடைகின்றன என்பதையும் அதன் மூலமாக இந்த முஸ்லிம்ள் அவர்களின் பொருளாதாரக் கொள்கையிலும் பொருளாதார நடவடிக்கைகளிலும் பங்கு கொள்கிறார்கள் என்பதையும் இதனால் மேற்கத்தியர்களின் கனரக ஆலைகள் முஸ்லிம் உலகத்தில் நிர்மாணிக்கப் படுவதற்கு வழிவகை செய்யப்படுகிறது என்பதையும் அங்கு மலிவான ஊதியம் கொடுக்கப்பட்டு பல்லாயிரக் கணக்கான தொழிலாளர்களின் உழைப்பில் மேற்கத்தியர்களின் ஆடம்பர வாழ்க்கைக்குரிய பொருட்களும் அத்யாவசிய தேவைக்குரிய பொருட்களும் தயாரிக்கப் படுகின்றன என்பதையும் இந்த முஸ்லிம்கள் ஒருபோதும் உணர்ந்து கொள்வதில்லை, பங்குச்சந்தைகள் போன்ற முதலாளித்துவ பொருளாதார சிந்தனைகளை தழுவி இருக்கும் முஸ்லிம்களைக் குறித்து விழிப்புணர்வு கொண்ட முஸ்லிம்கள் கவலை அடைந்துள்ளனர், சோவியத் ரஷ்யாவின் வீழ்ச்சிக்குப் பின்னர் செய்தி ஊடகங்களின் துணையுடன் திட்டமிட்ட திடமான பிரச்சாரங்களை மேற்கொண்டு முதலாளித்துவ சிந்தனைக்கு மாற்றாக இன்றைய உலகில் எந்த சிந்தனையும் இல்லை என்று கூறுவதின் மூலமும் இன்றைய காலகட்டம் முதலாளித்துவத்தின் பொற்காலம் (ஞ்ர்ப்க்ங்ய் ங்ழ்ஹ) என்று கோஷமிடுவதின் மூலமும் அமெரிக்கா உலக மக்களை ஏமாற்றி வருகிறது என்பதை முஸ்லிம்கள் விளங்கிக் கொள்ள வேண்டும்,
மேற்குலகின் பிரதான பங்குச்சந்தைகளில் திரும்பத்திரும்ப ஏற்பட்டு வரும் அதிர்வுகள் அவர்களின் பொருளாதாரக் கொள்கை பலவீனமான சிலந்திவலை போன்றது என்பதையும். அதன் தவறான அடித்தளத்தை இன்றைய சூழல் வெட்டவெளிச்சமாக்கி இருக்கிறது என்பதையும். அது ஒளிர்கிறது என்பது அப்பட்டமான பொய் என்பதையும் நமக்கு எடுத்துக் காட்டுகின்றன, முதலாளித்துவ பொருளாதார சிந்தனை என்பது குறுகிய சுயநல நோக்கம் கொண்டதாகும், அது மனிதனை படுபாதாளத்திற்கு இட்டுச் சென்றுவிடும் ஏனெனில் அது மனிதனின் கீழ்த்தரமான நோக்கங்களை அடித்தளமாகக் கொண்டு அமைக்கப் பட்டுள்ளது, இந்த சிந்தனையை ஏற்றுக்கொண்டு அதன் அடிப்படையில் செயல்படும் சமுதாயத்தின் உண்மைநிலை எவ்வாறு இருக்கும் என்றால் உலக லாபத்தையும் உடல் இன்பத்தையும் பிரதான இலட்சியமாகக் கொண்டு வாழ்க்கை வசதிகளை அடைந்து கொள்வதற்காக மூச்சுத்திணறும் கடும் போட்டியை மேற்கொண்டு உற்பத்தியையும் அதை நுகர்வதையும் தவிர வேறெந்த சமூக மாண்புகளுக்கும் இடமில்லாத மிருகநிலையில சுற்றித்திரியும் மானிட கூட்டமாக அந்த சமுதாயம் மாறிவிடும், இத்தகை சமுதாயத்தில் வாழம் மக்களில் ஒருசிலர் மட்டும் பெரும் செல்வத்தைப் பெற்று ஆதிக்கம் செலுத்துபவர்களாகவும் எஞ்சியுள்ள பெரும்பான்மை மக்கள் கஷ்டமான உழைப்பிலும் வறுமையான வாழ்க்கையிலும் தொடர்ந்து இருந்து கொண்டிருப்பார்கள், வறுமையின் கோரப்பிடியில் சிக்கி துயரமான வாழ்க்கை வாழ்ந்து கொண்டிருப்பதால் ஓயாத மனப்போராட்டத்திற்கு ஆளாகியிருப்பார்கள், முதலாளித்துவக் கொள்கையால் மக்கள் ஏமாற்றப் பட்டிருக்கிறார்கள் என்பதை அறிந்து கொள்வதற்கும் அது உண்மையில் பலவீனமான சிலந்திவலை போன்றது என்பதை உணர்ந்து கொள்வதற்கும் போதுமான ஆதாரங்கள் வெளிப்பட்டு விட்டன, இதை உணர்ந்து கொள்வதற்கு மேற்கத்திய பொருளாதாரக் கொள்கையிலிருந்து உருவான பங்குச்சந்தையின் மூலமாக மாபெரும் பொருளாதார சீரழிவு ஏற்படும்வரை காத்திருக்க வேண்டும் என்று எண்ணினால் அது தவறானதாகும், மேற்கத்தியர்களின் சிந்தனைகளையும் அவர்களின் செயல்பாடுகளில் பலவற்றையும் இஸ்லாம் தடை செய்திருக்கிறது என்பதை எடுத்துக் காட்டுவதும் அவர்களின் ஊழலை வெட்டவெளிச்சம் ஆக்குவதற்காக அவர்களின் சிந்தனையை விரிவான முறையில் ஆய்வு செய்வதும் முஸ்லிம்கள் மேற்கொள்ள வேண்டிய கட்டாய பணியாகும்,
முதலாளித்துவ பொருளாதார அமைப்பில் கீழ்கண்ட மூன்று அமைப்புகளை அடித்தளமாகக் கொண்டுதான் மேற்கு நாடுகளின் பங்குச்சந்தைகள் இயங்கிக் கொண்டிருக்கின்றன, இந்த மூன்று அமைப்புகள் இல்லையெனும் பட்சத்தில் அவைகள் இருக்கவே முடியாது. அவையாவன:
1) பொதுத்துறை நிறுவன அமைப்பு (Public limited company system - PLC)

2) வட்டி அடிப்படையில் இயங்கும் வங்கிகள் அமைப்பு (Usurious banking system) 3)மாற்றிக் கொள்ள முடியாத காகித நாணயமுறை (inconvertible paper money standard)

இந்த மூன்று அமைப்புகள் இயங்கிக் கொண்டிருப்பதால் முதலாளித்துவ பொருளாதாரத்தில் இரண்டுவகை பொருளாதாரங்கள் அல்லது இரண்டுவகை சந்தைகள் இருந்து வருகின்றன, முதல்வகை பொருளாதாரம் உண்மையான பொருளாதாரமாக (real economy) இருக்கிறது அதில் உண்மையான பொருட்களை உற்பத்தி செய்தல் அவற்றில் உண்மையான வர்த்தகத்தை மேற்கொள்ளுதல் உண்மையான பணிகளை மேற்கொள்ளுதல் ஆகிய செயல்பாடுகள் நடந்து வருகின்றன, இரண்டாவதுவகை பொருளாதாரம் நிதிச்சந்தை பொருôதாரம் (financial economy or financial markets) இதை ஒட்டுண்ணி பொருளாதாரம் (parasite economy) என்றும் அழைக்கிறார்கள், இதில் நிதியியல் சார்ந்த ஆவணப்பத்திரங்களின் (financial documents) வர்த்தகம் நடைபெறுகின்றன, இந்த சந்தைகளில் மாற்றக்கூடிய பிணை ஒப்பந்தங்கள் (transferable binding certificates) காசோலைகள் (cheques) நிதிப்பத்திரங்கள் securities) ரொக்கப்பத்திரங்கள் (cash certificates) பங்குகள் (shares) பங்குப்பத்திரங்கள் (bonds) ஆகியவற்றை வாங்குவதிலும் விற்பனை செய்வதிலும் மக்கள் ஈடுபடுகிறார்கள், ஒவ்வொரு நாளும் நிலவும் விலையேற்றத்தின் அடிப்படையில் லாபம் ஈட்டும் நோக்கத்தோடு இவற்றை வாங்குவதிலும் விற்பதிலும் மக்கள் ஈடுபடுகிறார்கள், உண்மையான பொருட்களில் மேற்கொள்ளப்படும் வர்த்தகங்களின் மதிப்பை விட பன்மடங்கு மதிப்புள்ள வர்த்தகம் இந்த நிதிச்சந்தைகளில் மேற்கொள்ளப்படுவதாக கணக்கிடப் பட்டுள்ளது,